Güvenli yazılım geliştirme yaşam döngüsü (Secure SDLC), mevcut geliştirme sürecinizin her aşamasına bir güvenlik adımı eklemek ve her adımdan geriye kontrol edilebilir bir çıktı bırakmaktır: planlamada yazılı güvenlik gereksinimleri, tasarımda tehdit modeli, geliştirme sırasında kod inceleme kuralları ve otomatik taramalar, sürümden önce hedefli testler, canlıya çıktıktan sonra da yama ve açık bildirimi düzeni. Amaç, tarama araçlarının göremediği hataları (örneğin unutulmuş bir yetki kontrolünü) daha ticket'taki tek satırlık bir notken yakalamak. Bu konuda en çok başvurulan kaynak NIST'in Güvenli Yazılım Geliştirme Çerçevesi (SSDF). Kesinleşmiş son sürümü hâlâ 1.1; 1.2'nin taslağı Aralık 2025'te yayımlandı.
Neden uğraşmaya değer?
Bir hatayı canlıda düzeltmenin tasarım aşamasında düzeltmekten 100 kat pahalı olduğunu gösteren, IBM'e atfedilen grafiği muhtemelen görmüşsünüzdür. Arkasındaki çalışmayı bulan olmadı. The Register 2021'de konunun peşine düştüğünde iz, 1987 tarihli bir ders kitabında kaynak gösterilen, IBM'in şirket içi eğitim notlarında bitiyordu ve ortada proje verisi yoktu. Yani yatırım gerekçenizi kuracağınız bir rakam değil.
Daha sağlam gerekçe şu: bazı hatalar sonradan kolayca düzeltilir, bazıları düzeltilemez. Eksik bir istek sınırlamasını (rate limit) gelecek hafta API gateway'e ekleyebilirsiniz. Veri modeliniz hangi kaydın hangi kuruma ait olduğunu hiç tutmuyorsa durum farklı: bu açığı ne bir tarama aracı ne de güvenlik duvarı kapatır, birinin kod tabanındaki sorguları tek tek yeniden yazması gerekir. OWASP Top 10 listesinin 2025 sürümünde hatalı erişim kontrolü (Broken Access Control) yine birinci sırada; yazıya dökülmemiş bir erişim kuralını da kimse test edemez.
Türkiye'de işin bir de hukuki tarafı var. KVKK'nın 12. maddesi veri sorumlusunu, kişisel verilerin hukuka aykırı işlenmesini ve bu verilere hukuka aykırı erişilmesini önlemek için uygun güvenlik düzeyini sağlayacak teknik ve idari tedbirleri almakla yükümlü tutuyor. Veriler kanuni olmayan yollarla başkalarının eline geçerse veri sorumlusu durumu ilgili kişiye ve Kurul'a en kısa sürede bildirmek zorunda. Kurul, 2019/10 sayılı kararında kendisine yapılacak bildirim için bu süreyi ihlalin öğrenilmesinden itibaren en geç 72 saat olarak yorumluyor; ilgili kişilere de makul olan en kısa sürede haber verilmesi gerekiyor. Kimin hangi kayda eriştiğini loglamayan bir sistemle 72 saat içinde neyin sızdığını söyleyebilmek çok zor.
AB pazarına yazılım ya da internete bağlanan bir cihaz satıyorsanız Siber Dayanıklılık Yasası (Cyber Resilience Act, CRA) da sizi ilgilendiriyor; üreticinin Türkiye'de olması bunu değiştirmiyor. Yasa Aralık 2024'te yürürlüğe girdi. 11 Eylül 2026'dan beri üreticiler, ürünlerinde aktif olarak istismar edilen açıkları bildirmek zorunda: açığın öğrenilmesinden sonraki 24 saat içinde bir erken uyarı, 72 saat içinde de daha ayrıntılı bir bildirim. Ana yükümlülükler ise 11 Aralık 2027'de başlıyor: planlamadan bakıma kadar uzanan güvenlik gereksinimleri, açık yönetimi ve en azından üst düzey bağımlılıkları kapsayan bir yazılım malzeme listesi (SBOM).
Ürününüzün kapsama girip girmediğine de bakın. Yasa donanım ve yazılım ürünlerini, çalışmak için ihtiyaç duydukları uzaktan veri işleme kısmıyla birlikte kapsıyor; akıllı ev uygulamasının cihazı uzaktan yönetmesini sağlayan bulut tarafı buna örnek. Yasanın 12 numaralı gerekçe paragrafı (recital 12) ise bir ürünün işlevini desteklemeyen web sitelerini kapsam dışında bırakıyor ve SaaS dahil bulut hizmetleri için NIS2 Direktifi'ni işaret ediyor. Ürününüz bu sınırın tam üzerindeyse bir hukukçuya danışın.
Her aşama ne üretmeli?
Aşamalara sürecinizde hangi ad veriliyorsa o adı kullanın (genel yaşam döngüsünü yazılım yaşam döngüsü yönetimi yazımızda anlattık). Önemli olan, her aşamadan geriye başka birinin bakabileceği bir iz kalması.
Gereksinimler: testle doğrulanabilen kurallar
"Sistem güvenli olmalı" bir temenni. Güvenlik gereksinimi, bir testin ya da kodu inceleyen birinin "karşılandı" veya "karşılanmadı" diyebileceği bir kuraldır. Tipik bir web uygulaması ya da API için başlangıç listesi:
- Kayıt kimliği (ID) alan her endpoint, kaydın isteği yapan kullanıcının kurumuna ait olduğunu kontrol eder; değilse 404 döner.
- Başarısız girişler hesap bazında yavaşlatılır ve her hatadan sonra bekleme süresi uzar. Temmuz 2025'te kesinleşen NIST SP 800-63B-4, bir doğrulayıcıyla (authenticator) üst üste en fazla 100 başarısız denemeye izin veriyor, sonrasında o doğrulayıcının devre dışı bırakılmasını istiyor. Saldırganı yavaşlatırken kullanıcıyı kilitlememek için de giderek uzayan bekleme süreleri (örneğin 30 saniyeden bir saate kadar) öneriyor. Eski kontrol listelerindeki "beş hatalı denemede hesabı kilitle" kuralı ise kullanıcı adını bilen herkesin o kullanıcıyı dışarıda bırakabilmesi demek.
- Tek başına kullanılan parolalar en az 15 karakterdir (MFA'nın bir parçasıysa en az 8). Büyük harf, rakam ya da özel karakter zorunluluğu konmaz ve her parola, yaygın ve daha önce sızmış parolaları içeren bir listeyle karşılaştırılır. Bu kurallar da aynı NIST belgesinden.
- Yönetici hesaplarında çok faktörlü kimlik doğrulama zorunludur.
- Kişisel veri loglara, URL'lere ve analitik olaylarına yazılmaz.
- Her onay, rol değişikliği ve veri dışa aktarımı bir denetim kaydı (audit log) bırakır: kim, neyi, ne zaman yaptı.
Bu listeyi sıfırdan çıkarmanız gerekmiyor. OWASP'ın Uygulama Güvenliği Doğrulama Standardı (ASVS), Mayıs 2025'te yayımlanan 5.0 sürümüyle üç seviyeli bir gereksinim kataloğu sunuyor ve bu sürümün Türkçe çevirisi de var. Seviye 1 asgari düzey ve gereksinimlerin yaklaşık beşte birini içeriyor; ASVS'nin kendi ifadesiyle uygulamaların çoğu Seviye 2'yi hedeflemeli. Kurul'un hangi tedbirleri beklediğini görmek için KVKK'nın Kişisel Veri Güvenliği Rehberi (Teknik ve İdari Tedbirler) de iyi bir kontrol listesi. Dışarıdan yazılım geliştirme hizmeti alıyorsanız ASVS sözleşmeye yazabileceğiniz bir madde de veriyor: beklediğiniz seviyeyi belirtin ve tedarikçiden bu seviyeyi nasıl karşıladığını göstermesini isteyin.
En çok özen isteyen kurallar, kimin neyi yapabileceğini belirleyenler. Bunlar ürününüze özgüdür ve hiçbir hazır liste bilemez. Müşterilerimiz için çalıştığımız iki sistemden örnek verelim. 2022 ve 2023'te Tribute Technology için geliştirdiğimiz veri taşıma platformunda dört rol (süper yönetici, yönetici, personel, müşteri) vardı ve veriler dışa aktarılmadan önce onaylanması ya da reddedilmesi gerekiyordu. Kasım 2023'ten beri yazılım ekibi olarak çalıştığımız müşterimiz Oplist'in hastane vardiya planlama platformuna da kurum ve rol yapısını, onay akışlarını biz ekledik. Bu tür her kural "personel kendi yüklediği dosyanın içe aktarımını onaylayabilir mi?" gibi sorular doğurur ve her birinin cevabı, endpoint'i geliştirmeye başlamadan önce yazılı olarak verilmiş olmalı.
Gizlilik kuralları da bu aşamada yazılır. ABD'li bir dijital reklam ajansının atıf platformu için yazdığımız birinci taraf takip betiği, e-posta adreslerini ve telefon numaralarını tarayıcıda SHA-256 ile hash'liyor. Böyle bir kuralı test etmek kolay: otomatik bir testte giden isteği yakalayın ve içinde açık (hash'lenmemiş) bir e-posta adresi olmadığını doğrulayın. Kuralın sınırını da not edin. E-posta adresini zaten bilen herkes aynı hash'i hesaplayabilir; yani hash'lenmiş kimlikler de kişisel veri gibi korunmalı.
Tasarım: her özellik için kısa bir tehdit modeli
Tehdit modelleme kulağa olduğundan ağır geliyor. Threat Modeling Manifesto işi dört soruya indiriyor: Ne üzerinde çalışıyoruz? Ne ters gidebilir? Buna karşı ne yapacağız? Yeterince iyi iş çıkardık mı? Tek bir özellik için bu, özelliği tasarlayan kişi, onu geliştirecek kişi ve saldırgan rolüne girmeye gönüllü üçüncü biri arasında 30 ila 60 dakikalık bir konuşma olabilir.
STRIDE, "ne ters gidebilir" sorusuna bir düzen getiriyor: kimlik sahteciliği (Spoofing), verinin kurcalanması (Tampering), inkâr (Repudiation), bilgi ifşası (Information disclosure), hizmet engelleme (Denial of service) ve yetki yükseltme (Elevation of privilege). Veri akışını kabaca çizin, verinin bir güven sınırını geçtiği noktaları işaretleyin (tarayıcıdan API'ye, API'den depolamaya, sizin sisteminizden üçüncü bir tarafa) ve her noktada bu altı başlığı tek tek sorun.
Örnek olarak çoğu B2B uygulamada er geç ortaya çıkan bir özelliği alalım. Personel, müşteri kayıtlarını içeren bir CSV dosyası yüklüyor; dosyayı arka planda çalışan bir iş ayrıştırıyor; bir yönetici sonucu inceleyip onaylıyor ve kayıtlar ancak o zaman canlıya geçiyor.
Ne ters gidebilir | STRIDE | Önlem | Test |
|---|---|---|---|
Yükleme endpoint'i oturum olmadan da çalışıyor (unutulmuş bir debug endpoint'i, yanlış ayarlanmış bir middleware) | Kimlik sahteciliği | Kimlik doğrulama varsayılan olarak açık; herkese açık endpoint'ler ayrı bir listede | Oturumsuz istek 401 alır |
Personel istekteki | Kurcalama | Kurum bilgisi her zaman oturumdan alınır; istek gövdesindeki değer yok sayılır | Başka bir kurumun |
Yönetici, içe aktarmayı onaylamadığını söylüyor | İnkâr | Kullanıcıyı, zamanı ve dosyanın hash'ini içeren denetim kaydı | Onay işlemi denetim tablosuna bir satır ekler |
Yüklenen dosya giriş yapmadan indirilebiliyor | Bilgi ifşası | Özel depolama alanı (bucket), kısa ömürlü imzalı URL'ler | İmzasız URL 403 döner |
2 GB'lık bir dosya ya da bir milyon satır sunucuyu kilitliyor | Hizmet engelleme | Proxy'de ve uygulamada boyut sınırı, satır sınırı, ayrıştırmanın arka planda yapılması | Sınırı aşan yükleme 413 alır |
Personel, onay endpoint'ini doğrudan çağırıyor | Yetki yükseltme | Onayda sunucu tarafında rol kontrolü; dosyayı yükleyen kişi kendi içe aktarımını onaylayamaz | Personel token'ıyla gelen onay isteği 403 alır |
İki alışkanlık bu çalışmanın evrak işine dönmesini engelliyor. Tablodaki her satır, ticket'a bir kabul kriteri ve bir test olarak girer. Bilerek kabul ettiğiniz riskler de kararı verenin adı ve tarihiyle yazılır, böylece karar ileride yeniden ele alınabilir.
İçe aktarılan kayıtlar genellikle bir gün dışa da aktarılır ve burada iyi bilinen bir açık daha var: = ile başlayan bir hücre, dışa aktarılan dosya Excel'de açıldığında çalışan bir formüle dönüşür. ASVS 5.0 (1.2.10 numaralı gereksinim), dışa aktarılan alan =, +, -, @, sekme ya da null karakteriyle başlıyorsa başına tek tırnak eklenmesini istiyor.
Sistemin tamamını kapsayan büyük tehdit modelini yeni sistemlere ve yeni güven sınırlarına saklayın: yeni bir herkese açık API, yeni bir üçüncü taraf entegrasyonu ya da sağlık kayıtları gibi yeni bir veri türü. Sağlık verisi KVKK'da özel nitelikli kişisel veri sayıldığı için sonuncusu Türkiye'de ayrıca dikkat istiyor.
Geliştirme: en kolay yol güvenli yol olsun
- Framework'ün hazır mekanizmalarını kullanın: ORM ya da sorgu oluşturucu üzerinden parametreli sorgular, şablonlarda otomatik escape, framework'ün kendi oturum ve CSRF yönetimi. Bunları devre dışı bırakan her yer (elle birleştirilen SQL metinleri,
dangerouslySetInnerHTML,eval) kod incelemesinde işaretlenmeli. - Her veri erişimini, controller'lara dağılmış kontroller yerine tek bir yetkilendirme fonksiyonundan geçirin. Kodu inceleyen kişinin soracağı soru da teke iner: bu yeni endpoint o fonksiyonu kullanıyor mu?
- Gizli anahtarları (secrets) depoya koymayın. Push korumalı gizli bilgi taraması (secret scanning, push protection), bir anahtarı commit geçmişine girmeden engeller. GitHub'da herkese açık depolarda ücretsiz; özel depolarda GitHub Secret Protection gerekiyor, GitLab'de ise Ultimate paketinde var. İkisi de yoksa gitleaks'i hem pre-commit hook olarak hem de CI'da çalıştırın. Anahtar yine de sızarsa yenileyin: commit'i silseniz bile anahtar, depoyu klonlamış herkesin kopyasında kalır.
- Pull request şablonuna dört soru ekleyin: Bu değişiklik giriş ya da yetkilerle ilgili mi? Yeni bir bağımlılık ekliyor mu? Kullanıcıdan gelen bir şeyi logluyor mu? Herkese açık yeni bir endpoint açıyor mu?
Yukarıdaki listenin ilk gereksinimi şöyle bir teste dönüşür. Örnekte Vitest ile supertest kullanılıyor; Jest'te it ve expect global olarak geldiği için ilk import satırını silmeniz yeterli. seed, kendi test verinizi hazırlayan yardımcı fonksiyonu temsil ediyor.
import { expect, it } from "vitest";
import request from "supertest";
import { app } from "../src/app";
import { seed } from "./helpers/seed";
it("başka bir kurumun faturasını göstermez", async () => {
const { orgA, orgB } = await seed();
const own = await request(app)
.get(`/api/invoices/${orgA.invoice.id}`)
.set("Authorization", `Bearer ${orgA.userToken}`);
expect(own.status).toBe(200);
const foreign = await request(app)
.get(`/api/invoices/${orgB.invoice.id}`)
.set("Authorization", `Bearer ${orgA.userToken}`);
expect(foreign.status).toBe(404);
});İlk istek en az ikincisi kadar önemli. Yanlış yazılmış bir route da 404 döner; 200 kontrolü olmasa test, var olmayan bir endpoint'e karşı da geçerdi. Her kaynak türü için böyle bir test, OWASP listesinin en üstündeki hata sınıfını doğrudan hedefler.
Doğrulama: ucuz kontrolleri otomatikleştirin, riskli kısımları elle test edin
Küçük bir ekibin pipeline'ında beş tür kontrol bulunmalı. Bunları CI'a nasıl bağlayacağınızı DevSecOps yazımızda anlattık:
- Statik analiz (SAST): Semgrep ya da CodeQL.
- Bağımlılık analizi (SCA): bağımlılıkları güncel tutmak için Dependabot ya da Renovate, bilinen açıklar için Trivy ya da OWASP Dependency-Check.
- Gizli bilgiler: push korumasına ek olarak CI'da gitleaks.
- Kod olarak altyapı (IaC): tfsec'i bünyesine katan Trivy ya da Checkov.
- Dinamik tarama (DAST): staging ortamına karşı ZAP (artık ZAP by Checkmarx adıyla anılıyor).
Tarama araçlarını da bağımlılık gibi düşünün. 19 Mart 2026'da çalınmış kimlik bilgilerini kullanan saldırganlar zararlı bir Trivy sürümü yayımladı ve trivy-action GitHub Action'ının 77 sürüm etiketinden 76'sını, kimlik bilgisi çalan koda yönlendirecek şekilde force-push ile değiştirdi (Aqua'nın güvenlik bildirimi). Action'a etiketle başvuran pipeline'lar zararlı kodu çalıştırdı; Trivy imajlarını digest ile çeken kullanıcılar etkilenmedi. Üçüncü taraf action'ları tam commit SHA'sına, imajları digest'e sabitleyin ve güncellemeleri Dependabot ya da Renovate önersin. Sabitleme riski azaltır ama tamamen ortadan kaldırmaz (eski bazı trivy-action commit'leri başka bir action'ı hâlâ etiketle çekiyordu); bu yüzden kullandığınız üçüncü taraf action listesini kısa tutun.
Build'i yalnızca hiçbir koşulda geçiştirmeyeceğiniz bulgularda durdurun: depoya girmiş bir gizli anahtar ya da gerçekten kullandığınız bir bağımlılıkta kritik bir açık, özellikle de CISA'nın Bilinen İstismar Edilen Açıklar (KEV) kataloğunda yer alıyorsa. Geri kalan her şey, birinin her hafta baktığı bir değerlendirme listesine gider. Her orta seviyeli bulguda kırılan bir pipeline, ekibe uyarıları görmezden gelmeyi öğretir.
Tarama araçları iş kurallarınızı bilmez, bu yüzden yetkilendirme ve iş akışı mantığı elle test edilmeli. Tehdit modelinden çıkan testleri çalıştırın, sonra akışları bozmaya çalışın: ID'leri değiştirin, istekleri tekrar gönderin, adım atlayın, kendi işinizi onaylamayı deneyin. Büyük bir lansmandan önce ya da hassas veri tutan sistemlerde dışarıdan yaptırılan bir penetrasyon testi parasını hak eder. Test ekibine tehdit modelinizi verin ki zamanlarını gerçek risklerinize harcasınlar.
Sürüm: kısa bir kontrol listesi ve SBOM
- Kapatılmamış kritik ya da yüksek seviyeli bulgu yok; varsa biri riski tarih atarak üstlenmiş.
- Gizli anahtarlar her ortam için ayrı olarak bir secret manager'da duruyor; canlı veri test ortamına kopyalanmıyor.
- Güvenlik başlıkları (security headers) ve TLS ayarları kontrol edilmiş; debug endpoint'leri ve ayrıntılı hata sayfaları kapalı.
- Girişler, yetki değişiklikleri ve dışa aktarımlar loglanıyor; bunlarda ani bir artış olduğunda birine uyarı gidiyor.
- Build sırasında CycloneDX ya da SPDX formatında bir SBOM üretilip sürümle birlikte saklanıyor.
SBOM, yaygın kullanılan bir kütüphanede bir sonraki kritik CVE çıktığında "bizi etkiliyor mu?" sorusunu hızla cevaplamanızı sağlar. AB'de satılan ürünler için CRA bunu Aralık 2027'den itibaren zorunlu kılıyor.
Bakım ve müdahale: yama süreleri ve açık bildirimi için bir kanal
Canlıya çıktıktan sonra güvenlik işinin büyük kısmı yükseltmelerden oluşur. Carnegie Mellon Üniversitesi'nin ders platformu Diderot'nun yazılım ekibiyken yaptığımız işlerden biri de dersler platformda sürerken AWS Elastic Beanstalk platformunu ve Python sürümünü yükseltmekti. Bu işe planda yer açın, çünkü runtime'ların güvenlik güncellemeleri önceden ilan edilmiş bir tarihte biter: Python 3.10, 1 Ekim 2026'da destek dışı kaldı.
Tutabileceğiniz yama sürelerini yazıya dökün. Küçük bir ekip için makul bir başlangıç: aktif olarak istismar edilen ya da kritik açıklar iki iş günü içinde, yüksek seviyeliler iki hafta içinde, geri kalanlar bir sonraki planlı yükseltmeyle. Uyarıları kimin okuyacağını da belirleyin; kimsenin bakmadığı bir Dependabot kuyruğu, hiç olmamasından farksızdır.
Dışarıdan birinin açık bildirebileceği bir yol bırakın: /.well-known/security.txt adresine iletişim bilgisi ve geçerlilik tarihi içeren bir security.txt dosyası koyun (RFC 9116, iki alan da zorunlu) ve gelen bildirimlere birkaç gün içinde dönün.
Olay müdahale planını ihtiyaç doğmadan önce netleştirin: kim karar veriyor, müşterilere kim haber veriyor ve hangi süreler işlemeye başlıyor. KVKK'da Kurul'a bildirim için 72 saatiniz var; AB'ye ürün satıyorsanız CRA'nın istismar edilen açıklar için öngördüğü 24 saatlik erken uyarı da buna ekleniyor. Planın kendisini olay müdahale yazımızda ele aldık.
Hangi çerçeveyi izlemeli?
Çerçeve | Nedir | Ne işe yarar |
|---|---|---|
NIST SSDF (SP 800-218) | Dört grupta toplanan uygulamalar: kurumu hazırlamak, yazılımı korumak, iyi korunmuş yazılım üretmek, açıklara müdahale etmek | Sürecinizi tarafsız ve sık başvurulan bir listeyle eşleştirmek |
Microsoft SDL | Tehdit modelleme ve kriptografi standartlarından tedarik zinciri ve izlemeye uzanan on uygulama | Olgun bir programın neleri kapsadığını görmek |
OWASP SAMM 2.0 | 5 iş fonksiyonu ve 15 uygulamadan oluşan bir olgunluk modeli | Nerede olduğunuzu puanlamak ve sıradaki adımı seçmek |
OWASP ASVS 5.0 | Üç seviyeli, doğrulanabilir gereksinim kataloğu | Gereksinim, test senaryosu ve sözleşme maddesi yazmak |
Küçük bir ekip için gereksinimlerde ASVS'yi, harita olarak da SSDF'yi kullanmak yeterli. SAMM değerlendirmesi, birkaç uygulama gerçekten işler hale geldikten sonra anlam kazanıyor; ondan önce çoğunlukla zaten bildiğiniz eksikleri ölçüyor.
Türkçe bir kaynak arıyorsanız TÜBİTAK BİLGEM'in Güvenli Yazılım Geliştirme Kılavuzu'na (Sürüm 1.1, 2018) bakın: temel güvenlik ilkelerini, kod analizi yöntemlerini, Microsoft SDL ve OWASP SAMM gibi modelleri ve uygulama güvenliği kontrol listelerini Türkçe anlatıyor. 2018'de yayımlandığı için andığı standartların bugünkü sürümlerini (örneğin ASVS 5.0) ayrıca kontrol edin.
Küçük bir ekip nereden başlamalı?
Hiçbir şey yoksa şu sırayla başlayın; ucuz adımlar önde:
- Ana kaynaklarınızın erişim kurallarını yazın ve her kaynak türü için bir "başka kurumun verisine erişemez" testi ekleyin.
- Tüm depolarda push korumalı gizli bilgi taramasını (o yoksa gitleaks'i) ve bağımlılık uyarılarını açın.
- Giriş, ödeme, dosya ya da kişisel veriye dokunan bir sonraki özellik için bir tehdit modelleme oturumu yapın ve çıkan satırları ticket'a ekleyin.
- Dört güvenlik sorusunu pull request şablonuna koyun.
- Yama sürelerini ve uyarıları kimin okuyacağını yazın.
- Bir sonraki büyük sürümden önce SBOM üretin ve sürüm kontrol listesinden geçin.
İzleri saklayın: ticket'lar, kod inceleme yorumları, tarama sonuçları, kabul edilen riskler. Bir müşteri güvenlik anketi gönderdiğinde göstereceğiniz şeyler de, ISO 27001 ya da SOC 2 denetçisinin isteyeceği kanıtlar da bunlar. ISO 27001:2022'de Ek A'daki 8.25 ile 8.31 arasındaki kontroller, yaşam döngüsünün kendisinden dış kaynaklı geliştirmeye ve ortamların ayrılmasına kadar güvenli geliştirmeyi kapsıyor. Biz de ISO 27001 belgesi için çalışıyor, SOC 2'ye hazırlanıyoruz; ikisi de henüz elimizde yok.
Sık sorulan sorular
Güvenli SDLC ile DevSecOps aynı şey mi?
Kısmen örtüşüyorlar. DevSecOps büyük ölçüde güvenlik kontrollerini CI/CD hattında otomatikleştirmekle ilgili. Güvenli SDLC bunun yanında gereksinimleri, tasarım incelemelerini ve açıklara müdahaleyi de kapsıyor; bunları hiçbir pipeline sizin yerinize yapmaz.
Ayrı bir güvenlik ekibine ihtiyacımız var mı?
Başlamak için yok. Süreci sahiplenen bir kişi yeterli: gereksinim listesini güncel tutar, tehdit modelleme oturumlarını yürütür, yama sürelerini takip eder. Penetrasyon testleri ve bir ihlalin pahalıya patlayacağı sistemler için dışarıdan uzman desteği alın.
Yapay zeka özellikleri için bir şey değişiyor mu?
NIST, üretken yapay zeka ve çift kullanımlı temel modeller için SSDF'ye ek bir profil olan SP 800-218A'yı yayımladı. Bir model API'sini çağıran uygulamada tehdit modeline ayrıca prompt injection, modelin kendisine verdiğiniz araçlarla neler yapabildiği ve sağlayıcıya hangi verileri gönderdiğiniz de girmeli. Bunlar için OWASP Top 10 for LLM Applications (2025) iyi bir kontrol listesi: prompt injection LLM01, ihtiyacından fazla araç ya da yetkiyle donatılmış model ise LLM06 (excessive agency). Sağlayıcı yurt dışındaysa, gönderdiğiniz kişisel veriler KVKK açısından yurt dışına aktarım sayılır ve 9. maddedeki şartlar devreye girer.
Bir ürün planlıyor ve güvenlik gereksinimlerini geliştirme başlamadan konuşmak istiyorsanız bize yazabilirsiniz.
İlgili Makaleler
DevSecOps Nedir? CI/CD Hattına Güvenlik Kontrolleri Nasıl Eklenir
DevSecOps'un ne olduğu, DevOps'tan farkı ve küçük bir ekibin CI/CD hattına hangi güvenlik taramalarını hangi sırayla ekleyeceği; çalışan bir GitHub Actions örneğiyle.
Devamını Oku: DevSecOps Nedir? CI/CD Hattına Güvenlik Kontrolleri Nasıl EklenirOWASP Top 10 Nedir? 2025 Listesi ve Her Riske Karşı Önlemler
OWASP Top 10, web uygulamalarındaki en ciddi on güvenlik riskinin listesi. 2025 sürümünde neyin değiştiğini, her riskin kodda nasıl göründüğünü ve nereden başlanacağını anlattık.
Devamını Oku: OWASP Top 10 Nedir? 2025 Listesi ve Her Riske Karşı ÖnlemlerSızma Testi (Pentest) Hizmeti Alırken: Kapsam, Maliyet ve Firma Seçimi
Sızma testi yaptırmadan önce bilmeniz gerekenler: kapsam, test türleri, BDDK, SPK ve KVKK şartları, hazırlık ve rapor geldikten sonra yapılacaklar.
Devamını Oku: Sızma Testi (Pentest) Hizmeti Alırken: Kapsam, Maliyet ve Firma Seçimi
