Bulut maliyet optimizasyonunda en çok parayı doğru sıra kazandırır: önce kimsenin kullanmadığı kaynakları silin, sonra gereğinden büyük seçilmiş sunucuları küçültün, uygun olanları Graviton gibi daha ucuz işlemcilere taşıyın ve ancak bunlardan sonra geriye kalan sabit kullanım için Savings Plan alın. Sıra önemli, çünkü Savings Plan bir ya da üç yıl boyunca saatlik bir harcamayı taahhüt etmek demek. Temizlikten önce alırsanız, israfı indirimli fiyattan ödemeye söz vermiş olursunuz. Sunucu tarafı toparlandıktan sonra tasarruf genellikle depolama sınıflarından, ağ ücretlerinden ve kimse bir şey değiştirmeden faturaya eklenen birkaç kalemden gelir.
Yazı AWS üzerinden ilerliyor; aynı adımların Azure ve Google Cloud'daki karşılıkları sondaki tabloda. Aksi belirtilmedikçe fiyatlar, AWS'nin 15 Ekim 2026'da yayımladığı fiyat listesindeki Frankfurt (eu-central-1) Linux liste fiyatları. TL karşılıklarını TCMB'nin 16 Ekim 2026 tarihli kuruyla (1 USD = 49,36 TL) ve KDV hariç hesapladık. AWS fiyatları dolar cinsinden belirlendiği için TL rakamları kurla birlikte değişir; sıralama değişmez.
Önce faturayı okuyun, sonra önlem alın
Cost Explorer'ı açın, son üç ayı servise göre gruplayın, ardından gruplamayı kullanım türüne (usage type) çevirin. Fatura asıl orada okunur hale gelir: EUC1-BoxUsage:m7i.2xlarge sunucu saatleri, EUC1-NatGateway-Bytes NAT gateway'den geçen trafik, EUC1-DataTransfer-Regional-Bytes çoğunlukla Availability Zone'lar arasındaki trafik, EUC1-TimedStorage-ByteHrs de S3 depolama demek. Baştaki EUC1- Frankfurt'u gösteriyor. Maliyete göre sıralayıp ilk on satırı not edin. Faturanın büyük kısmı genelde bu on satırdadır ve aşağıdaki bölümlerden hangisine önce bakmanız gerektiğini onlar gösterir.
Bir şeye dokunmadan önce iki önlem alın. Böylece temizlik sırasında yapılan bir hata bir sonraki faturada değil, birkaç gün içinde fark edilir:
- Aylık tahmini harcama için bir AWS Budgets alarmı. Bütçe izleme ve bildirimler ücretsiz; yalnızca ilk ikisinden sonraki eylemli (action-enabled) bütçeler ücretleniyor.
- Bir servisin harcaması sıçradığında e-posta gönderen ya da SNS üzerinden ekibin mesajlaşma kanalına yazan bir Cost Anomaly Detection monitörü.
Ardından karar vermek için gereken veriyi toplayın. Compute Optimizer'ı ve Cost Optimization Hub'ı açın, sunuculara CloudWatch agent kurun ki bellek de ölçülsün. EC2 bellek kullanımını kendisi raporlamaz; agent ya da desteklenen bir izleme aracından aktarılan bellek metrikleri olmadan boyutlandırma önerileri yalnızca CPU'ya bakar. Kaynakları en azından sahip, ortam ve proje etiketleriyle işaretleyin ve bu anahtarları Billing konsolunda maliyet tahsis etiketi (cost allocation tag) olarak etkinleştirin. AWS etkinleştirmeyi 12 aya kadar geriye dönük uygulayabiliyor, ama yalnızca o dönemde etiketi zaten taşıyan kaynaklar için. Bu yüzden analizi sonra yapacak olsanız bile etiketlemeye bugün başlayın. Etiketleri elle vermek yerine Terraform modüllerinde tanımlarsanız tutarlı tutmak çok daha kolay olur.
Kimsenin kullanmadığı kaynakları silin
Bu adımın bir bedeli yok, o yüzden ilk sırada. En sık çıkanlar şunlar:
- Bir instance silindiğinde geride kalan,
availabledurumundaki EBS diskleri ve bir yıldır kimsenin geri yüklemediği snapshot'lar. - Sağlıklı hedefi olmayan load balancer'lar ve projesi bittiği halde hâlâ çalışan test ortamları.
- Artık hiçbir şeyin kullanmadığı VPC'lerdeki NAT gateway'ler. Frankfurt'ta her biri, içinden tek bayt geçmese bile saatte 0,052 dolar, yani ayda yaklaşık 38 dolar (1.870 TL civarı) tutuyor.
- Public IPv4 adresleri. Şubat 2024'ten beri her public IPv4 adresi, bir kaynağa bağlı olsun ya da boşta dursun, saatte 0,005 dolar (ayda yaklaşık 3,65 dolar, 180 TL kadar) ücretleniyor. Tek bir adres önemsiz, ama büyük bir filoda her sunucunun kendi adresi varsa faturada fark edilir bir kalem olur.
- Süresiz saklanan CloudWatch log grupları; varsayılan ayar "Never expire". Frankfurt'ta log alımı GB başına 0,63 dolar ve saklanan loglar birikmeye devam ediyor, o yüzden her gruba bir saklama süresi verin. Yalnızca denetim ya da nadir hata ayıklama için tuttuğunuz loglar için log grubunu Infrequent Access sınıfında açabilirsiniz: alım ücreti GB başına 0,315 dolara iner, ama metric filter ve subscription filter kullanamazsınız. Bir grubun sınıfı sonradan değiştirilemiyor.
Bunların çoğunu, hesapta açık olan her bölgeyi gezen kısa bir AWS CLI döngüsüyle bulabilirsiniz:
for region in $(aws ec2 describe-regions --region us-east-1 \
--query 'Regions[].RegionName' --output text); do
echo "== $region"
# Hiçbir instance'a bağlı olmayan EBS diskleri
aws ec2 describe-volumes --region "$region" --filters Name=status,Values=available \
--query 'Volumes[].[VolumeId,Size,VolumeType,CreateTime]' --output text
# Bir instance'a ya da ağ arayüzüne bağlı olmayan Elastic IP'ler
aws ec2 describe-addresses --region "$region" \
--query 'Addresses[?AssociationId==null].[PublicIp,AllocationId]' --output text
# Saklama süresi tanımlanmamış, sonsuza kadar tutulan log grupları
aws logs describe-log-groups --region "$region" \
--query 'logGroups[?retentionInDays==null].[logGroupName,storedBytes]' --output text
doneİlk çağrıdaki --region, yalnızca describe-regions bağlanacak bir bölge istediği için orada; komut yine de hesapta açık olan bütün bölgeleri döndürür. Döngü hepsine bilerek bakıyor, çünkü unutulan kaynaklar çoğunlukla kimsenin açmadığı bölgede durur.
Boyutlandırırken CPU'nun yanında belleğe de bakın
Compute Optimizer varsayılan olarak son 14 günün metriklerine bakar; bu süre ay sonu toplu işlerini kaçırabilir. Boyutlandırma tercihlerinden (rightsizing preferences) geriye bakış süresini ücretsiz olarak 32 güne çıkarabilirsiniz. Sezonluk yoğunluklar için ya her öneriyi kendi en yoğun haftanızla karşılaştırın ya da süreyi 93 güne çıkaran ücretli "enhanced infrastructure metrics" özelliğini açın; sunucu başına ayda yaklaşık 0,25 dolar.
Doğru boyutlandırmanın ve sonraki iki adımın, ay boyunca (730 saat) çalışan tek bir sunucuya etkisi aşağıda. Varsayım şu: sunucunun en yoğun anındaki CPU ve bellek kullanımı yarı boyuta sığıyor ve uygulama Arm üzerinde çalışabiliyor.
Adım | Instance | Saatlik | Aylık | Aylık (TL) |
|---|---|---|---|---|
Başlangıç | m7i.2xlarge (8 vCPU, 32 GiB) | 0,4830 $ | 352,59 $ | ≈17.400 TL |
Küçültülmüş | m7i.xlarge (4 vCPU, 16 GiB) | 0,2415 $ | 176,30 $ | ≈8.700 TL |
Graviton'a taşınmış | m7g.xlarge (4 vCPU, 16 GiB) | 0,1955 $ | 142,72 $ | ≈7.040 TL |
Üstüne 1 yıllık, peşinatsız Compute Savings Plan | m7g.xlarge | 0,1491 $ | 108,84 $ | ≈5.370 TL |
Aynı iş için yaklaşık %69 daha az ödeniyor; bunu sağlayan da adımların sırası. Savings Plan ilk gün alınsaydı taahhüt 352 dolarlık sunucuya göre verilecek, sunucu küçüldükten sonra da o seviyeden faturalanmaya devam edecekti.
Çoğu kişiyi şaşırtan bir ayrıntı: Intel tarafında yeni nesil, saatlik fiyatta daha ucuz değil. Frankfurt'ta m6i.xlarge saatte 0,23 dolar, m7i.xlarge 0,2415 dolar (EC2 On-Demand fiyatları). Nesil yükseltmek hız kazandırır; para ancak bu hız sayesinde bir boy küçük instance'a inebiliyorsanız kazanılır.
Kodunuz izin veriyorsa Graviton'a geçin
Aynı fiyat listesinde Arm tabanlı m7g.xlarge, aynı vCPU ve belleğe sahip Intel m7i.xlarge'dan saatte %19 daha ucuz. Graviton4 kullanan m8g.xlarge da Intel'deki karşılığı olan m8i.xlarge'dan %15 ucuz. Lambda'da arm64 süre ücreti GB-saniye başına 0,0000133334 dolar, x86'da 0,0000166667 dolar; fark tam %20.
Geçişin ne kadar iş çıkaracağı ne çalıştırdığınıza bağlı. RDS ve ElastiCache gibi yönetilen veritabanı ve önbellek servislerinde Graviton'a geçmek yalnızca instance sınıfını değiştirmek demek: kısa bir yeniden başlatma olur, koda dokunmazsınız. Kendi servislerinizde Python, Node.js, Java ve Go kodu genellikle Arm üzerinde değişmeden çalışır. Asıl iş native bağımlılıklarda ve container imajlarında: imajların linux/arm64 için de derlenmesi gerekir, Docker'ın buildx aracı da iki mimariyi tek adımda derleyebiliyor. Fargate ve Lambda da Arm üzerinde çalışıyor; Lambda paketini yalnızca native kütüphane içeriyorsa yeniden derlemeniz gerekir. Önce tek bir servisi taşıyın, bir hafta boyunca gecikme ve hata oranlarını karşılaştırın, sonra gerisine geçin.
Geriye kalan sabit kullanım için taahhüt verin
Sunucular doğru boyuta indikten sonra, günün her saati çalışan kısım için Savings Plan alın. AWS'nin Savings Plans dokümantasyonu seçenekleri şöyle sıralıyor:
- Compute Savings Plans: %66'ya kadar indirim. Her instance ailesinde ve her bölgede EC2'ye, ayrıca Fargate ve Lambda'ya uygulanır.
- EC2 Instance Savings Plans: %72'ye kadar indirim, ama tek bir bölgedeki tek bir instance ailesine bağlı.
- Database Savings Plans: RDS, Aurora, DynamoDB, ElastiCache ve başka bazı veritabanı servislerinde %35'e kadar indirim. Süresi yalnızca bir yıl, güncel instance nesillerine uygulanıyor ve aynı iş yükünde RDS Reserved Instance ile birleştirilemiyor.
Bu oranlar üst sınır. Yukarıdaki m7g.xlarge için Frankfurt'ta Compute Savings Plan, bir yıllık peşinatsız planda %23,7, bir yıllık peşin planda %28,8, üç yıllık peşinatsız planda %48,0, üç yıllık peşin planda %52,8 indirim veriyor.
Hangi planın uygun olduğu, iş yüklerinizi nerede çalıştırdığınıza bağlı. Müşterimiz Oplist'in platformu ECS Fargate ve Lambda üzerinde çalışıyor. Böyle bir yapıda Fargate ve Lambda kullanımını kapsayan tek taahhüt Compute Savings Plan; EC2 Instance Savings Plan ve Reserved Instance yalnızca EC2'ye uygulanıyor.
Ne kadar taahhüt vereceğinizi bulmak için son 30-60 günün saatlik kullanımına bakın ve hiç altına inmediğiniz taban seviyeyi taahhüt edin. Ortalamaya göre verilen taahhüdün bir kısmı sakin saatlerde boşa gider ve kullanılmayan taahhüt de faturalanır. Cost Explorer'daki satın alma önerileri bu hesabı 7, 30 ya da 60 günlük geçmişe bakarak yapıyor. Öneriler geçmişe baktığı için, boyutlandırmayı yeni bitirdiyseniz 30 ya da 60 günlük pencere hâlâ eski, büyük sunucuları içerir; 7 günlük pencereyi kullanın ya da uzun pencerenin yalnızca yeni boyutları kapsamasını bekleyin. Hepsini tek seferde almak yerine parça parça alın, örneğin üçte birini bu ay, kalanını sonraki aylarda; böylece yanlış bir tahmin küçük kalır. Saatlik taahhüdü 100 dolar ya da altında olan bir Savings Plan, satın alındığı takvim ayı içinde kalmak şartıyla yedi gün içinde iade edilebiliyor. Hesabınız AWS Turkey üzerinden faturalanıyorsa bu hak yalnızca peşinatsız planlar için geçerli; peşin ya da kısmi peşin ödenmiş planlar iade edilemiyor.
Kur açısından taahhüt ek bir risk getirmiyor. Taahhüt dolar cinsinden saatlik bir tutar, ama on-demand fiyatlar da dolar cinsinden ve ikisi de fatura kesildiği andaki kurla TL'ye çevriliyor. Taahhüdün asıl riski kullanımın düşmesi: mimari değişir ya da trafik azalırsa, kullanmadığınız kapasite için süre bitene kadar ödemeye devam edersiniz.
Süre konusunda görüşümüz şu: mimarisi hâlâ değişen bir üründe bir yıllık, peşinatsız plan en mantıklı başlangıç. Üç yıllık plan Frankfurt'ta indirimi ikiye katlıyor (m7g.xlarge için %23,7 yerine %48,0), ama bunu yalnızca 2029'da da büyük ölçüde aynı şekilde çalışacağından emin olduğunuz iş yükleri için seçin.
Kesintiye dayanabilen işleri Spot'a taşıyın
Spot instance'lar, AWS'nin boştaki EC2 kapasitesini on-demand fiyata göre %90'a varan indirimle kullanmanızı sağlıyor; karşılığında AWS bu kapasiteyi iki dakika önceden haber vererek geri alabiliyor. CI çalıştırıcıları, ilerlemesini kaydeden toplu işler ve veri işleri ile Spot ve on-demand'i karıştıran bir Auto Scaling grubundaki durumsuz web ya da worker katmanları için uygun. Tek bir veritabanı sunucusu ya da durduğunda bütün ilerlemesini kaybeden uzun bir iş için uygun değil.
Spot'u öngörülebilir hale getiren iki alışkanlık var. Birincisi, çok sayıda instance tipine ve boyutuna izin verip price-capacity-optimized dağıtım stratejisini seçmek; böylece AWS kesilme ihtimali düşük havuzlardan kapasite alır. İkincisi, kesinti bildirimini hiç gelmeyecekmiş gibi davranmak yerine işleri boşaltarak karşılamak. EKS'te Karpenter ikisini de hallediyor (küme temelleri için Docker ve Kubernetes yazımıza bakabilirsiniz). ECS'te ise Fargate Spot aynı modeli container'lara getiriyor.
Test ortamlarını mesai dışında kapatın
Hafta içi günde 12 saat kullanılan bir geliştirme ortamının, haftanın 168 saatinden yalnızca 60'ında açık olması yeterli. Geri kalan zamanda kapatıldığında sunucu saatleri yaklaşık %64 azalır. Instance Scheduler on AWS çözümü ya da iki EventBridge Scheduler kuralı, EC2 ve RDS'i bir takvime göre durdurup başlatabilir.
Durdurulmuş kaynakların bir kısmı ücretlenmeye devam eder: EBS diskleri, snapshot'lar ve public IPv4 adresleri. Ayrıca bir RDS instance'ı en fazla yedi gün üst üste durdurulabiliyor, sonra AWS onu kendisi yeniden başlatıyor. Bir ay boyunca kenara aldığınız bir test veritabanı için, her yeniden başlatmadan sonra onu tekrar durduran bir iş kurmanız gerekir.
Depolama: S3 sınıfları ve EBS disk tipleri
S3 lifecycle kuralları nesneleri yaşına göre taşır; yaş, nesnenin oluşturulduğu andan itibaren sayılır. Verinize bir aydan sonra pek erişilmediğini biliyorsanız, nesneleri 30. günde Standard-IA'ya, 90. günde Glacier Instant Retrieval'a taşıyan bir kural basit ve ucuz bir çözüm. Erişim düzenini bilmiyorsanız S3 Intelligent-Tiering nesneleri gerçek erişime göre taşır: 30 gün okunmayan nesne Infrequent Access katmanına, 90 gün okunmayan Archive Instant Access katmanına geçer. Veri geri getirme (retrieval) ücreti yoktur, nesne başına küçük bir izleme ücreti vardır.
Milyonlarca küçük dosyayı taşımadan önce depolama sınıflarının ayrıntılarını okuyun. Standard-IA ve Glacier Instant Retrieval her nesneyi en az 128 KB sayarak ücretlendirir, asgari saklama süreleri de sırasıyla 30 ve 90 gündür (Deep Archive'da 180 gün). Lifecycle kuralının taşıdığı her nesne de ayrı bir istek olarak ücretlenir. Eylül 2024'ten beri yeni oluşturulan ya da değiştirilen lifecycle kuralları, 128 KB'tan küçük nesneleri varsayılan olarak hiç taşımıyor; bu yüzden küçük önizleme görselleriyle (thumbnail) dolu bir bucket büyük ölçüde olduğu yerde kalır. Masraf artık üç durumda çıkıyor: bu boyut filtresini geçersiz kılan bir kural, küçük nesneleri hâlâ Glacier arşiv sınıflarına gönderen eski bir kural ya da küçük dosyaları doğrudan bir IA sınıfına yükleyen bir uygulama. Intelligent-Tiering de 128 KB'tan küçük nesneleri izlemez ve taşımaz. Neredeyse her hesapta iki kolay kazanç daha var: yarım kalmış multipart yüklemeleri birkaç gün sonra iptal eden bir kural ve versiyonlu bucket'larda eski sürümleri belli bir süre sonra silen bir kural.
EBS'te gp3 Frankfurt'ta GB-ay başına 0,0952 dolar, gp2 ise 0,119 dolar; fark %20. Üstelik her gp3 disk, boyutundan bağımsız olarak 3.000 IOPS ve 125 MB/s ile geliyor. Disk tipini, disk bağlıyken yerinde değiştirebilirsiniz. Dikkat edilmesi gereken yer büyük gp2 diskler. gp2 GiB başına 3 IOPS verdiği için 2.000 GiB'lık bir gp2 diskin taban performansı 6.000 IOPS, aktarım hızı da 250 MB/s'ye kadar çıkıyor. Aynı performansı gp3'te ek IOPS (ayda IOPS başına 0,006 dolar) ve ek aktarım hızı (ayda MB/s başına yaklaşık 0,048 dolar) satın alarak sağladığınızda bu diskin aylık maliyeti 238 dolardan yaklaşık 214 dolara iner. Yine de daha ucuz, ama toplu dönüşümden önce hesabı yapın.
Faturada gözden kaçan ağ ücretleri
NAT gateway iki kez ücret alır: Frankfurt'ta saatte 0,052 dolar ve içinden geçen her GB için 0,052 dolar daha. Private subnet'lerden S3 ve DynamoDB'ye giden trafiğin NAT'tan geçmesine gerek yok, çünkü bu iki servisin gateway VPC endpoint'leri için saatlik ya da veri ücreti alınmıyor. Sık rastlanan bir örnek container imajları: ECR imaj katmanlarını S3'ten sunduğu için bir S3 gateway endpoint'i, imaj çekme trafiğinin büyük kısmını NAT'tan alır. Private subnet'lerden yoğun olarak çağrılan diğer AWS API'leri için interface endpoint'ler Frankfurt'ta Availability Zone başına saatte 0,012 dolar artı GB başına 0,01 dolar tutuyor; hacim yüksekse NAT'ın veri işleme ücretinden ucuza gelir.
Availability Zone'lar arasındaki trafik her yönde GB başına 0,01 dolar. Production yine de birden fazla zone'a yayılmalı; o yüzden zone'lar arasında gereğinden fazla konuşan servisleri arayın. Bir zone'daki servisin başka bir zone'daki önbelleği ya da veritabanını saniyede binlerce kez çağırması ya da kimsenin hesaba katmadığı replikasyon trafiği tipik örnekler. Birden fazla zone'a yayılan bir kurulumun bütününü AWS bulut mimarisi yazımızda anlattık.
İnternete çıkan trafikte ayda ilk 100 GB, tüm AWS servisleri genelinde ücretsiz; sonraki 10 TB Frankfurt'tan GB başına 0,09 dolar. AWS'deki bir kaynaktan CloudFront'a aktarım için veri aktarım ücreti alınmıyor. İndirmeleri ve statik dosyaları CloudFront üzerinden sunmak bu trafiği CloudFront'un kendi fiyatlandırmasına taşır ve sunucunun yükünü azaltır.
Kendiliğinden faturaya eklenen kalemler
Bazı ücretler kimse bir şey deploy etmeden gelir:
- RDS Extended Support. RDS for MySQL 8.0'ın standart desteği 31 Temmuz 2026'da bitti ve hâlâ bu sürümde kalan her instance 1 Ağustos'tan beri Extended Support ücreti ödüyor (RDS for MySQL sürüm takvimi). AWS'nin US East fiyat örneklerinde bu ücret ilk iki yıl vCPU-saat başına 0,100 dolar, üçüncü yıldan itibaren 0,200 dolar. Yani 4 vCPU'lu bir instance faturaya ayda yaklaşık 292 dolar (14.400 TL civarı) ekliyor; Multi-AZ kurulumda aynı ücret standby instance için de ödeniyor. MySQL 8.4'e yükseltmek bu ücreti kaldırıyor; eski PostgreSQL ana sürümleri de aynı şekilde işliyor.
- EKS extended support. Standart desteği bitmiş bir Kubernetes sürümündeki küme saatte 0,10 yerine 0,60 dolar ödüyor; ayda yaklaşık 73 yerine 438 dolar (21.600 TL civarı).
Türkiye'den bakınca: bölge seçimi ve KVKK
Türkiye'de tam bir AWS bölgesi yok. 20 Mayıs 2026'dan beri İstanbul'da Frankfurt bölgesine bağlı bir Local Zone çalışıyor (eu-central-1-ist-1a). Burada C7i, M7i ve R7i instance'ları, EBS, S3 One Zone-IA, ECS, EKS, Application Load Balancer ve Direct Connect var. Duyurulan listede Graviton ve RDS yok; yönetilen bir veritabanı Frankfurt'ta kalır ya da İstanbul'da EC2 üzerinde kendiniz işletirsiniz.
Fiyat farkı da hesaba katılmalı. Aynı m7i.xlarge on-demand olarak N. Virginia'da saatte 0,2016, İrlanda'da 0,2247, Frankfurt'ta 0,2415, İstanbul Local Zone'da 0,2536 dolar. İstanbul, Frankfurt'tan yaklaşık %5, N. Virginia'dan yaklaşık %26 pahalı. Compute Savings Plan İstanbul'da da geçerli.
KVKK açısından Frankfurt da N. Virginia da yurt dışı. Kişisel Verileri Koruma Kurulu henüz hiçbir ülke için yeterlilik kararı vermedi. 1 Haziran 2024'te yürürlüğe giren değişiklikten beri böyle bir durumda kullanılabilecek güvencelerden biri, Kurul'un yayımladığı standart sözleşmeyi imzalayıp Kurum'a bildirmek (KVKK, yurt dışına aktarım). Bu yüzden iki yurt dışı bölgeden ucuz olanını seçmek KVKK açısından bir fark yaratmıyor. Veriyi Türkiye'de tutmak ise yurt dışına aktarım sorusunu büyük ölçüde ortadan kaldırabilir; bunun bedeli de yukarıdaki fiyat farkı ve daha dar servis listesi. Bankacılık ve ödeme hizmetleri gibi bazı sektörlerin ayrıca kendi yerelleştirme kuralları var. Bu bir hukuki görüş değil; kişisel veri işliyorsanız bölge kararını hukukçunuzla birlikte verin.
Azure ve Google Cloud'daki karşılıkları
Altyapınızın bir kısmı başka bir buluttaysa aynı yöntemler farklı adlarla karşınıza çıkar:
Yöntem | AWS | Azure | Google Cloud |
|---|---|---|---|
Taahhüt indirimi | Savings Plans, Reserved Instances | Savings plan for compute, Reservations | Committed use discounts (sustained use indirimi kendiliğinden uygulanır) |
Boştaki kapasite | Spot Instances | Spot Virtual Machines | Spot VMs |
Boyutlandırma önerisi | Compute Optimizer | Azure Advisor | Recommender |
Arm işlemci | Graviton | Cobalt 100 | Axion |
Depolama katmanları | S3 lifecycle kuralları, Intelligent-Tiering | Blob erişim katmanları ve lifecycle management | Object Lifecycle Management, Autoclass |
Uğraşmaya değmeyecek işler
- Faturanız ayda birkaç bin dolarken tasarrufun bir yüzdesini alan üçüncü parti bir platforma para vermek. Bu ölçekte yukarıdaki yerleşik araçlar paranın çoğunu bulur. Bu platformlar, çok sayıda hesaptaki taahhütleri yönetmek birinin tam zamanlı işi haline geldiğinde kendini amorti etmeye başlar.
- Yalnızca fiyat için bölge değiştirmek. Frankfurt, yukarıdaki m7i.xlarge için N. Virginia'dan yaklaşık %20 pahalı; ama bölgeyi genellikle kullanıcılara olan gecikme ve veri yerelleştirme kuralları belirler, taşımanın da kendi maliyeti var.
- Bir servisi sırf para için serverless olarak yeniden yazmak. Düşük ya da dalgalı yükte çoğu zaman daha ucuzdur, sabit ve yüksek yükte daha pahalıdır. Mimari de iyileşecekse yapın.
- İlk on satır yerinde dururken 5 dolarlık bir kalemi kurcalamak.
Sık sorulan sorular
Savings Plan mı, Reserved Instance mı?
EC2, Fargate ve Lambda için Savings Plan. İndirimler benzer, yönetmesi daha kolay ve Compute Savings Plan instance ailesini ya da bölgeyi değiştirdiğinizde de geçerli kalıyor. Veritabanlarında, satın almadan önce kendi instance sınıfınız için Database Savings Plan oranını Reserved Instance oranıyla karşılaştırın; ikisi aynı iş yükünde birleştirilemiyor. Hiçbir Savings Plan'ın kapsamadığı Redshift gibi servislerde rezervasyon kullanılmaya devam ediyor.
Savings Plan bütün AWS hesaplarımızda geçerli olur mu?
Hesaplar aynı AWS Organizations yapısındaysa ve faturalama tercihlerinde indirim paylaşımı (discount sharing) açıksa, evet. Plan önce satın alındığı hesabın kullanımına, kalan kısmıyla da diğer hesapların kullanımına uygulanır. Öneriler de aynı mantıkla çalışıyor: yönetim hesabındaki öneriler paylaşımı açık bütün hesapların kullanımını hesaba katar, bir üye hesap ise yalnızca kendi kullanımına göre öneri görür. Taban seviyeyi, planın gerçekten kapsayacağı bütün hesaplara bakarak belirleyin.
AWS faturası TL mi, dolar mı gelir?
Türkiye'deki hesaplar 1 Ocak 2024'ten beri AWS Turkey üzerinden faturalanıyor: fatura TL olarak kesiliyor, KDV ekleniyor ve ödeme yalnızca TL ile kabul ediliyor. Fiyatlar yine dolar cinsinden; AWS bunları fatura oluşturulduğu anda, adını açıklamadığı bir piyasa veri sağlayıcısının kuruyla TL'ye çeviriyor. Bu yüzden bu yazıdaki TL rakamları faturanızla birebir tutmaz, üstüne KDV de eklenir.
Ne kadar tasarruf beklemeliyiz?
Nereden başladığınıza bağlı; buraya yazacak kadar güvendiğimiz bir sektör ortalaması görmedik. Hiç temizlenmemiş ve her şeyi on-demand çalıştıran bir hesapta, yukarıdaki büyük seçilmiş sunucu örneğinde olduğu gibi, en çok fırsat vardır. Zaten Savings Plan kullanan ve sunucuları doğru boyutta olan bir hesapta daha küçük tutarlar çıkar; onlar da çoğunlukla depolama ve ağ tarafındadır.
Ürününüzü geliştiren ekibin AWS hesabınıza da göz kulak olmasını isterseniz, nasıl çalıştığımızı bakım ve destek sayfamızda anlattık.
İlgili Makaleler
AWS Bulut Mimarisi: Türkiye İçin Bölge Seçimi, KVKK ve Aylık Maliyet
Türkiye'den AWS'ye kurulacak bir web uygulaması ya da SaaS için önerdiğimiz yapı: bölge seçimi, KVKK, ağ, uygulama, veritabanı ve Ekim 2026 fiyatlarıyla aylık maliyet.
Devamını Oku: AWS Bulut Mimarisi: Türkiye İçin Bölge Seçimi, KVKK ve Aylık MaliyetBuluta Geçiş Stratejisi: 7R, KVKK ve Doğru Bölge Seçimi
Buluta geçerken her uygulama için doğru R'yi seçmek, geçiş gününü planlamak ve Türkiye'de verinin nerede tutulabileceğine karar vermek için pratik notlar.
Devamını Oku: Buluta Geçiş Stratejisi: 7R, KVKK ve Doğru Bölge SeçimiDocker ve Kubernetes Farkı: Ne Zaman Kubernetes Gerekir?
Docker uygulamanızı imaj olarak paketleyip çalıştırır, Kubernetes konteynerleri bir sunucu kümesinde yönetir. Tek sunucunun ne zaman yetmediğini ve Kubernetes'in gerçek maliyetini anlatıyoruz.
Devamını Oku: Docker ve Kubernetes Farkı: Ne Zaman Kubernetes Gerekir?
