smaple.tr
Bulut ve DevOps

Buluta Geçiş Stratejisi: 7R, KVKK ve Doğru Bölge Seçimi

Mehmet Kurtipek
19 Temmuz 2026
14 dk okuma
Bulut ve DevOps
Buluta geçiş
AWS
KVKK
Veri taşıma

Buluta geçiş stratejisi, taşımada her uygulamaya ne olacağına tek tek karar vermektir: kapatmak, şimdilik yerinde bırakmak, olduğu gibi taşımak, birkaç değişiklikle taşımak, hazır bir SaaS ürününe geçmek ya da bulut servislerine göre yeniden tasarlamak. Bu kararları bir araya getiren plan ise çoğunlukla sıralama ve geçiş günüyle ilgilidir: hangi sistemin neyle konuştuğunu çıkarırsınız, riski düşük sistemleri önce taşırsınız, mimariyi de (uygulama zaten yeniden yazılmayacaksa) taşıma bittikten sonra değiştirirsiniz. Türkiye'de buna bir soru daha eklenir: veri nerede tutulabilir? KVKK veriyi yurt içinde tutmayı genel bir şart olarak koymaz ama yurt dışına aktarımı belirli şartlara bağlar; bankalar ve kamu kurumları için ise ayrı ve daha sıkı kurallar var.

Kâğıda döküldüğünde iyi bir strateji, her satırı bir uygulama olan bir tabloya benzer: uygulamanın stratejisi, sahibi, bağımlılıkları, hangi dalgada taşınacağı ve geri dönüşün nasıl yapılacağı.

Biz küçük bir yazılım ekibiyiz ve portföyümüzdeki bulut işlerinin her biri tek bir uygulamayla ilgili. Carnegie Mellon Üniversitesi'nde geliştirilen ders platformu Diderot'da dersler sürerken AWS Elastic Beanstalk platformunu ve Python sürümünü yükselttik, test ve canlı ortamları yeniden kurduk. Tribute Technology için bir veri platformunun canlı kodunu müşterinin kendi depolarına ve AWS hesabına taşıdık; Savings United için de maliyet olgu tablosunun SQL Server'dan Google BigQuery'ye taşınmasını doğruladık. Bu yazı da o ölçeğe göre: üç veri merkezini boşaltan bir bankadan çok, birkaç taneyle birkaç düzine arasında uygulaması olan bir şirket için.

7R: her uygulama için yedi seçenek

Bu sınıflandırma Gartner'ın beş R'siyle başladı. AWS'nin taşıma dokümantasyonu bugün yedi seçenek sayıyor; Microsoft'un Cloud Adoption Framework'ü ise refactor ile rearchitect'i ayırıp rebuild'i ekleyerek sekiz başlık kullanıyor. Türkçe karşılıklar pek oturmadığı için ekipler çoğunlukla İngilizce adları kullanıyor, biz de öyle yapacağız. Hangi adı kullandığınız, her uygulama için tek ve açık bir karar verip bunu yazmanız kadar önemli değil.

Strateji

Ne olur

Ne zaman seçilir

Dikkat edilecek nokta

Retire (kapatmak)

Sistem kapatılır, verisi arşivlenir

Kullanan yoksa ya da işini zaten başka bir sistem görüyorsa

Ona hâlâ bağlı bir ay sonu raporu ya da iş ortağı entegrasyonu

Retain (yerinde bırakmak)

Şimdilik olduğu yerde kalır

Mevzuat, özel donanım, yakın zamanda alınmış sunucular, ana bilgisayar (mainframe)

Yeniden bakılacağı tarih yazılmazsa "şimdilik" kalıcı hale gelir

Rehost (olduğu gibi taşımak)

Aynı sunucular buluttaki sanal makinelere taşınır (lift and shift)

Uygulama oturmuş ve takvim sıkışık; örneğin veri merkezi sözleşmesi bitiyor

Mevcut sorunlar ve gereğinden büyük sunucular da birlikte taşınır

Relocate (platformuyla taşımak)

Sanallaştırma platformu bütün olarak bulutta barındırılan sürümüne geçer; hesaplar, bölgeler ya da VPC'ler arası taşımalar da buraya girer

Büyük VMware ortamları; hesap ya da bölge değişikliği

Platform lisansı ve kullandığınız sürümün desteklenip desteklenmediği

Replatform (küçük değişikliklerle taşımak)

Birkaç noktada değiştirilerek taşınır: yönetilen veritabanı, konteyner, yeni işletim sistemi

Bir bileşen ekibin zamanını yiyor ve yönetilen bir karşılığı var

Veritabanı motoru farkları, bağlantı limitleri, bağımlı olduğunuz eklentiler

Repurchase (hazır ürüne geçmek)

SaaS ya da ticari bir ürünle değiştirilir

E-posta, CRM, İK, destek talepleri: sizi rakiplerinizden ayırmayan her şey

Veri aktarımı, entegrasyonlar, büyüdükçe artan kullanıcı başı ücret

Refactor (yeniden tasarlamak)

Uygulama bulutun yönetilen servislerine göre yeniden tasarlanır

Mevcut mimari ürünün gelişmesini zaten engelliyorsa

Yedi seçenek içinde en pahalı ve en riskli olanı

AWS son satır konusunda açık konuşuyor: büyük taşımalarda geçiş sırasında refactor yapılmasını önermiyor; önce rehost, relocate ya da replatform yapıp modernizasyonu uygulama bulutta çalışmaya başladıktan sonraya bırakmayı tavsiye ediyor. Bu tavsiye küçük taşımalarda da geçerli. Barındırma ortamı ile mimari aynı sürümde değişirse her hatanın iki olası sebebi olur ve hangisiyle uğraştığınızı ayırt etmek zorlaşır.

Hangi uygulamaya hangi strateji

Soruları sırayla sorun, ilk "evet"te durun.

  1. Bu sistemi hâlâ kullanan var mı? Kanıta bakın: oturum kayıtları, gelen bağlantılar, verisini okuyan zamanlanmış işler. AWS, ortalama işlemci ve bellek kullanımı yüzde 5'in altında kalan ya da son 90 günde hiç gelen bağlantı almamış uygulamaları kapatma adayı sayıyor. Kapatmadan önce iş tarafındaki sahibine sorun ve geri yüklemeyi denediğiniz bir yedek bırakın.
  2. Olduğu yerde kalmak zorunda mı? Bir yasa ya da sözleşme, bulutta karşılığı olmayan bir donanım ya da geçen yıl alınmış sunucular geçerli sebeplerdir. Sistemi yerinde bırakın ve yeniden ne zaman bakacağınızı tarihiyle yazın.
  3. Herkesin kullandığı türden bir iş mi? İşi gören bir SaaS ürünü varsa ve mevcut sistemi kimse rekabet avantajı için seçmediyse hazır ürüne geçin. İş o zaman veri aktarımına, kullanıcı eğitimine ve entegrasyonlara dönüşür.
  4. Zaten yeniden yazılacak mı? Ürün tarafı yeniden yazımı zaten gerektiriyorsa refactor edin, ama bunu kendi takvimi olan ayrı bir yazılım projesi olarak yürütün. Müşterimiz Oplist'in hastane vardiya planlama yazılımını Flutter Web ve Flask'tan React ve Node.js'e taşırken en çok zorlandığımız konular zaman ve veri bütünlüğü oldu. Böyle bir yeniden yazımı veri merkezinden çıkış takvimine bağlamayın.
  5. Bir bileşen ekibin zamanını yiyor ve yönetilen bir karşılığı var mı? O bileşeni replatform edin. Kendi kurduğunuz bir veritabanını Amazon RDS, Azure SQL Database ya da Cloud SQL gibi yönetilen bir servise taşımak genelde ilk yapmaya değer değişikliktir; yedekleme, yama ve yedek sunucuya geçiş (failover) ekibinizin işi olmaktan çıkar.
  6. Hiçbiri değilse rehost edin (VMware ortamıysa relocate) ve uygulama bulutta çalışmaya başladıktan sonra iyileştirin. Microsoft'un çerçevesindeki ölçüt burada işe yarıyor: uygulamanın en az iki yıl olduğu gibi kalacağından eminseniz rehost edin. Daha erken modernize edilecekse iki işi ayrı ayrı yapmak, emeğin önemli bir kısmına iki kez para ödemek demektir.

Çoğu uygulamada cevap karışık çıkar: web sunucuları rehost, veritabanı replatform, eski bir raporlama modülü retire. Bu normal; kararı bileşen bazında kaydedin. Her seçeneğin kötü göründüğü eski sistemleri legacy sistem modernizasyonu yazımızda daha ayrıntılı ele aldık.

Önce bağımlılık haritası, sonra dalgalar

Taşımadaki tatsız sürprizlerin çoğu, kimsenin bir yere yazmadığı bağlantılardan çıkar. Her uygulama için şunları toplayın:

  • sahibi, kullanıcıları ve ne zaman kullanıldığı (geçiş pencerenizi bu belirler)
  • sunucular, veri boyutu ve verinin ne hızla değiştiği
  • gelen ve giden her bağlantı: veritabanları, dosya paylaşımları, kuyruklar, SMTP sunucuları, lisans sunucuları, başka sistemlerin API'leri
  • zamanlanmış işler ve betikler, birinin dizüstü bilgisayarında çalışanlar dahil
  • IP adresinizi izin listesine eklemiş dış taraflar: ödeme kuruluşları, bankalar, kamu servisleri, müşterilerin güvenlik duvarları
  • en fazla ne kadar kapalı kalabileceği ve ne kadarlık veri kaybını göze alabileceğiniz (RTO ve RPO)

Büyük ortamlarda keşif araçları işe yarar. AWS tarafında Migration Hub 7 Kasım 2025'te yeni müşteri almayı bıraktı; AWS yeni projeler için onun özelliklerini devralan AWS Transform'u öneriyor. On ya da yirmi sunucu için bir tablo yeterli olabilir, yeter ki aylık çalışan işler de görünsün diye bağlantı kayıtlarını tam bir ay boyunca toplayın.

IP izin listesine ayrıca dikkat edin. Giden trafik buluttaki yeni bir adresten çıkmaya başladığı anda, eski adresinizi izin listesine eklemiş her taraf isteklerinizi reddeder; karşı tarafın güvenlik duvarı kuralını değiştirmesi de günler sürebilir. Değişikliği geçişten önce talep edin ve bulutta giden trafiği sabit bir adresten çıkarın (AWS'de Elastic IP bağlı bir NAT gateway). Böylece bir sonraki taşımada aynı yazışmaları baştan yapmazsınız.

Temel ortamı (landing zone) kurun, sonra dalga dalga taşıyın

İlk gerçek uygulamadan önce sonraki her dalganın dayanacağı temeli kurun: canlı ortam ve geri kalan her şey için ayrı hesaplar ya da abonelikler, herkesin kendi kullanıcısıyla girdiği tek oturum açma (SSO) ve ortak kullanılan bir root şifresinin olmaması, merkezi loglama, en az bir kez geri yüklemeyi denediğiniz yedekler, uyarısı kurulmuş bütçeler ve adres aralıkları ofisinizle ya da veri merkezinizle çakışmayan bir ağ planı. Bunu ilk günden kod olarak yazın; Terraform'a yeniyseniz Terraform yazımızdan başlayabilirsiniz.

Sonra uygulamaları dalgalara ayırın:

  • İlk dalgayı küçük ve riski düşük tutun, örneğin bir iç araç ya da raporlama sunucusu. Asıl amacı temel ortamı, geçiş adımlarını (runbook) ve geri dönüşü denemektir.
  • Birbiriyle çok konuşan uygulamaları aynı dalgada taşıyın. Buluttaki bir uygulama sunucusu hâlâ şirket içindeki veritabanına bağlanıyorsa hem yavaş çalışır hem de buluttan çıkan trafiğe para ödersiniz.
  • Her dalga için iş tarafında test sonuçlarını onaylayacak kişinin adını yazın.

Geçiş günü ve geri dönüş

Rehost ettiğiniz sunucularda blok seviyesinde çoğaltma, siz geçiş yapana kadar diskleri sürekli kopyalar. AWS'de bunun aracı AWS Transform MGN; Haziran 2026'ya kadar adı AWS Application Migration Service'ti. Araç her kaynak sunucu için 2.160 saatlik (kesintisiz kullanımda 90 gün) ücretsiz kullanım sunuyor, ama hesabınızda açtığı çoğaltma sunucuları, diskler ve test sunucuları normal fiyattan faturalanır. Veritabanlarında motorun kendi replikasyonunu ya da AWS Database Migration Service gibi bir değişiklik yakalama (CDC) aracını kullanın; böylece son geçişte yalnızca son birkaç dakikanın değişikliklerini aktarmanız gerekir.

Geçiş planında en az şunlar olmalı:

  1. DNS TTL değerlerinin birkaç gün önceden düşürülmesi; böylece kayıt değişikliği dakikalar içinde yayılır.
  2. Yazma işlemlerinin kısa bir süre durdurulması ya da son bir senkronizasyon, ardından kaynak ile hedefin aynı olduğunun kontrolü.
  3. Adı belli bir kişinin gerçek hesaplar ve gerçek iş akışlarıyla yaptığı ve onayladığı duman testleri (smoke test).
  4. Yazılı bir "geri dönüşü olmayan nokta": bundan sonra geri almak yerine ileriye doğru düzelteceğiniz an.
  5. Provası yapılmış bir geri dönüş. Kullanıcılar yeni veritabanına yazmaya başladıktan sonra geri dönmek, o yazılanları da geri taşımak demektir; ya ters yönde çoğaltma kurun ya da geri dönüşü olmayan noktaya kadar geçen süreyi kısa tutun.

Veriyi iş tarafının zaten güvendiği sayılarla doğrulayın. Satır sayısı eksik bir tabloyu yakalar ama kuruşlarını kaybetmiş bir tutar kolonunu yakalamaz. Kurduğumuz veri hattıyla cenaze evlerinin kayıtları Tribute Technology'nin platformuna taşınırken Tribute'un ürün sahibi sonucu, taşınan veriyi alacak (A/R) raporlarıyla, dosya sayılarıyla ve örneklem kontrolleriyle karşılaştırarak değerlendirdi.

Aşağıdaki sorguyu iki tarafta da çalıştırıp çıktıları karşılaştırabilirsiniz. Sözdizimi PostgreSQL'e göre. SQL Server 2022'de fonksiyon DATETRUNC(month, fatura_tarihi) diye yazılır ve GROUP BY 1 kabul edilmez, ifadeyi GROUP BY'da tekrarlamanız gerekir; BigQuery'de ise DATE_TRUNC(fatura_tarihi, MONTH) kullanılır.

-- İki tarafta aynı saat dilimini kullanın. Farklıysa timestamptz
-- kolonlarda ayın ilk saatlerine düşen kayıtlar farklı aylara yazılır.
SET TIME ZONE 'UTC';

SELECT date_trunc('month', fatura_tarihi) AS ay,
       count(*)                           AS satir_sayisi,
       sum(tutar)                         AS toplam_tutar,
       count(DISTINCT musteri_id)         AS musteri_sayisi
FROM faturalar
GROUP BY 1
ORDER BY 1;

Bütçeye yazılacak kalemler ve sık unutulanlar

Tek seferlik maliyetler:

  • değerlendirme, temel ortam, geçiş planları ve testler için sizin ve iş ortağınızın ekibinin harcadığı zaman; bir de testleri yapacak iş birimi kullanıcılarının zamanı (genelde en kıt kaynak budur)
  • eski ortam kapanana kadar iki ortamın birlikte çalışması; doğrulama süresi uzun bir veritabanında bu aylar sürebilir
  • çoğaltma sunucuları, ara diskler ve test sunucuları
  • eğitim ve geçiş döneminde sağlayıcının destek planı

Her ay ödenecekler (bugünkü giderlerinizle karşılaştırın):

  • ölçülen kullanıma göre boyutlandırılmış işlem gücü ve depolama (eski sunucuların özelliklerini bire bir kopyalamak, fazla ödemenin kolay bir yoludur)
  • eklediğiniz yönetilen servisler: veritabanı, yük dengeleyici, NAT gateway
  • buluttan dışarı çıkan veri trafiği: büyük sağlayıcılarda gelen trafik ücretsiz, giden trafik ölçülüp faturalanır
  • lisanslar: Windows Server ve SQL Server bulutta bedava olmaz; ya lisansı fiyata dahil sunuculara ödersiniz ya da Microsoft'un kurallarına göre kendi lisansınızı getirirsiniz
  • sessizce büyüyen yedekler, snapshot'lar ve loglar
  • destek planı

Türkiye'de bir kalem daha var: kur. Büyük bulut sağlayıcılarının fiyatları çoğunlukla dolar üzerinden, bütçeniz ve maaşlar ise TL. Bir yıl önce yazılmış bir tasarruf hesabı, kur değiştikçe bambaşka bir sonuç verebilir. İş planını hem dolar hem TL olarak yazın ve kullandığınız kur varsayımını tarihiyle not edin.

İlk faturalar iş planının üzerinde gelirse sebep genelde şunlardan biridir: şirket içindeki sunucuların bire bir kopyalanması, gece ve hafta sonu da açık kalan test ortamları, sonsuza kadar saklanan loglar ve NAT gateway üzerinden geçen trafik. Sonuncusu kolay gözden kaçar, çünkü NAT gateway hem açık kaldığı her saat için hem de işlediği her gigabayt için ücret alır. S3 ve DynamoDB'ye giden trafiği ücretsiz bir gateway VPC endpoint üzerinden geçirirseniz bu trafik NAT'a hiç uğramaz. Savings Plans ya da rezerve kapasite taahhüdüne girmeden önce kullanımın birkaç ay oturmasını bekleyin, sonra yalnızca sürekli çalışan kısım için taahhüt verin. Taşımadan sonra faturayı düşürmeyi bulut maliyet optimizasyonu yazımızda daha ayrıntılı ele aldık.

Bir şey imzalamadan önce, taşımanız için sağlayıcıların destek programlarından yararlanıp yararlanamayacağınızı da sorun. AWS'nin Migration Acceleration Program'ı (MAP) var; Microsoft ve Google'ın da benzer programları bulunuyor.

Veri nerede tutulabilir: KVKK, BDDK ve kamu kuralları

Bölgeyi seçmeden önce verinin nerede tutulabileceğine karar verin. Türkiye'de üç durum öne çıkıyor.

Kişisel veri işleyen şirketler

KVKK genel bir yerelleştirme şartı koymaz; yurt dışına aktarımı 9. maddede düzenler. Kişisel veriyi Frankfurt'taki bir bulut bölgesinde saklamak, genel kabul gören yoruma göre yurt dışına aktarım sayılır ve bu maddenin şartlarına tabidir. 2024'teki değişiklikten sonra sıra şöyle işliyor: aktarılacak ülke için bir yeterlilik kararı varsa ona dayanırsınız. Yoksa standart sözleşme, bağlayıcı şirket kuralları ya da Kurul izniyle verilen taahhütname gibi uygun güvencelerden birini kullanırsınız. İkisi de mümkün değilse geriye yalnızca arızi aktarımlar için tanınmış istisnalar kalır ve bunlar sürekli çalışan bir altyapıya dayanak olamaz.

Standart sözleşme yolunu seçerseniz sözleşmenin imzalanmasından itibaren beş iş günü içinde Kurum'a bildirilmesi gerekiyor; bildirimi veri sorumlusu ya da veri işleyen yapıyor. Kurul'un ilan ettiği metinde yalnızca seçimlik ya da alternatif maddeler değiştirilebiliyor. Bu yüzden sağlayıcının kendi veri işleme sözleşmesi bu metnin yerini tutmaz; sağlayıcının Kurul'un standart sözleşmesini imzalayıp imzalamadığını anlaşmadan önce sorun.

Bankalar

BDDK'nın bankaların bilgi sistemlerine ilişkin yönetmeliği, bankaların birincil ve ikincil sistemlerini yurt içinde bulundurmasını zorunlu tutuyor ve bu şartı dışarıdan alınan bulut hizmetlerine, yedekleri dahil, uyguluyor. Bulut hizmeti alınabiliyor, ama tek bir bankaya ayrılmış kaynaklarla (özel bulut) ya da Kurul iznine bağlı topluluk bulutuyla. Bir banka için yurt dışındaki bir bölge bu yüzden çoğu durumda seçenek değil. Finans sektöründe banka dışında bir kuruluşsanız kendi düzenleyicinizin kurallarına ayrıca bakın.

Kamu kurumları

2019/12 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesi, nüfus, sağlık ve iletişim kayıtları ile genetik ve biyometrik veriler gibi kritik verilerin yurt içinde saklanmasını istiyor. Kamu kurumlarının verileri de, kurumların kendi sistemleri ve kurum kontrolündeki yerli hizmet sağlayıcılar dışındaki bulut depolama hizmetlerinde tutulamıyor. Kamuya yazılım geliştiriyorsanız mimariyi baştan buna göre kurmanız gerekir.

Yurt içinde barındırma seçenekleri

Ekim 2026 itibarıyla AWS, Microsoft Azure ve Google Cloud'un Türkiye'de tam bir bölgesi (region) yok. Elinizdeki seçenekler şunlar:

  • AWS, Mayıs 2026'da İstanbul'da bir Local Zone açtı. Bu, Frankfurt bölgesine (eu-central-1) bağlı tek bir alan ve tam bir bölgedeki servislerin hepsi burada yok. Duyuruya göre EC2 (C7i, M7i, R7i), EBS, S3 One Zone-IA, ECS, EKS, VPC, Application Load Balancer ve Direct Connect sunuyor; listede RDS yok. Veritabanını orada tutacaksanız EC2 üzerinde kendiniz işletirsiniz; tek alan olduğu için yedekliliği ve felaket senaryosunu da ayrıca planlamanız gerekir.
  • Google Cloud ile Turkcell, Kasım 2025'te Türkiye'de bir Google Cloud bölgesi kurmak için anlaştıklarını duyurdu; duyuruda bir açılış tarihi yok.
  • Yerli veri merkezleri ve bulut sağlayıcıları, verinin yurt içinde kalması şartını karşılar. Yönetilen servis listelerini (veritabanı, kuyruk, nesne depolama, yedekleme) büyük sağlayıcılarınkiyle karşılaştırın; temel ortamı ve otomasyonu da buna göre planlayın.

Hangisini seçerseniz seçin, uygulama sunucularının yanında yedeklerin, logların, izleme verisinin ve sağlayıcının destek erişiminin nerede olduğunu sağlayıcıdan yazılı olarak alın ve hukuk danışmanınıza gösterin. Local Zone ana bölgenin bir uzantısı olarak çalışır; API çağrıları gibi bazı yönetim işlemleri Frankfurt üzerinden yürür. Bunu da sorulacaklar listesine ekleyin.

Çıkışı da girişle birlikte planlayın: altyapıyı kod olarak tutun, veriyi dışarı alabileceğiniz biçimlerde saklayın ve sağlayıcıya özel bir servisin size pek bir şey kazandırmadığı yerlerde açık standartları tercih edin. Türkiye'de tam bir bulut bölgesi açıldığında Frankfurt'tan oraya geçmek isteyebilirsiniz; bu hazırlık o taşımayı da kolaylaştırır.

Sık sorulan sorular

Buluta geçiş ne kadar sürer?

Sunucu sayısından çok uygulama sayısına, bağımlılıklara ve iş tarafının kabul ettiği geçiş pencerelerine bağlı. Dalga bazında bir plan isteyin, ilk dalgayı birkaç haftada bitecek kadar küçük tutun, takvimin geri kalanını da o dalganın nasıl geçtiğine bakarak çıkarın.

Kesinti olmadan taşıyabilir miyiz?

Çoğu uygulamada kesintiyi dakikalara indirebilirsiniz. Sunucular sürekli çoğaltılıyor ve veritabanı değişiklikleri CDC ile aktarılıyorsa son geçişte yalnızca birkaç dakikalık değişiklik kalır; yine de kaynak ile hedefi karşılaştırırken yazma işlemlerini kısa bir süre durdurmanız gerekir. Hiç kesinti olmaması için uygulamanın bir süre verinin iki canlı kopyasıyla çalışabilmesi gerekir ve bu bir kod değişikliğidir. Çoğu zaman sessiz bir saatte planlanmış kısa bir kesinti daha ucuza gelir.

Lift and shift kötü bir fikir mi?

Çoğu zaman doğru ilk adımdır, özellikle takvim sıkışıksa. Sonrasında genelde iki şey ters gider: sunucular şirket içindeki boyutlarıyla kaldığı için fatura şişer, ertelenen iyileştirmeler de bir türlü bütçe bulamaz. Sunucuları ilk birkaç ayda yeniden boyutlandırın, iyileştirmeleri de tarihleriyle plana yazın.

Birden fazla bulut sağlayıcısı kullanmalı mıyız?

Küçük bir ekibi olan çoğu şirket için tek sağlayıcı ve dışarı alınabilir veri yeterli. İki bulut, ihtiyaç duyduğunuz bilgi birikimini, araçları ve güvenlik incelemelerini ikiye katlar; bir müşteri ya da düzenleyici istemedikçe bu maliyet nadiren karşılığını verir.

Uygulama listenizi ya da geçiş planınızı birlikte gözden geçirmek isterseniz bize yazabilirsiniz.

İlgili Makaleler

22 Temmuz 2026

AWS Bulut Mimarisi: Türkiye İçin Bölge Seçimi, KVKK ve Aylık Maliyet

Türkiye'den AWS'ye kurulacak bir web uygulaması ya da SaaS için önerdiğimiz yapı: bölge seçimi, KVKK, ağ, uygulama, veritabanı ve Ekim 2026 fiyatlarıyla aylık maliyet.

Devamını Oku: AWS Bulut Mimarisi: Türkiye İçin Bölge Seçimi, KVKK ve Aylık Maliyet
17 Temmuz 2026

Bulut Maliyet Optimizasyonu: AWS Faturası Hangi Sırayla Düşürülür?

Tek tek ipuçlarından çok sıra önemli: Savings Plan almadan önce temizleyin, küçültün ve Graviton'a geçin. Örnekler Ekim 2026 Frankfurt fiyatları ve TL karşılıklarıyla.

Devamını Oku: Bulut Maliyet Optimizasyonu: AWS Faturası Hangi Sırayla Düşürülür?
14 Temmuz 2026

Docker ve Kubernetes Farkı: Ne Zaman Kubernetes Gerekir?

Docker uygulamanızı imaj olarak paketleyip çalıştırır, Kubernetes konteynerleri bir sunucu kümesinde yönetir. Tek sunucunun ne zaman yetmediğini ve Kubernetes'in gerçek maliyetini anlatıyoruz.

Devamını Oku: Docker ve Kubernetes Farkı: Ne Zaman Kubernetes Gerekir?