Agile (çevik yazılım geliştirme), yazılımı kısa döngülerle ve sık geri bildirim alarak geliştirmeyi savunan bir değerler ve ilkeler bütünüdür; 2001'de yayımlanan Çevik Yazılım Geliştirme Manifestosu ile tanımlandı. Scrum ise bu değerleri uygulamaya dökmek için kullanılan en bilinen çerçevedir: küçük bir takım en fazla bir ay süren, sabit uzunlukta sprintlerle çalışır, her sprintin sonunda kullanılabilir bir ürün parçası çıkarır, bunu paydaşlarla birlikte inceler ve bir sonraki sprintin planını buna göre günceller. "Agile Scrum metodolojisi" denince kastedilen de bu ikilidir: öncelikler Agile'dan gelir, uygulama Scrum'ın rolleri, etkinlikleri ve eserleriyle yapılır.
Scrum'ın kuralları az. Ken Schwaber ile Jeff Sutherland'in yazdığı resmi Scrum Kılavuzu 13 sayfayı bulmuyor ve geçerli sürümü Kasım 2020 tarihli. Kılavuzun Türkçe çevirisini Agile Turkey ekibi yaptı ve Sprint, Product Owner, Product Backlog gibi temel terimleri bilinçli olarak İngilizce bıraktı; ekipler de günlük dilde çoğunlukla bu terimleri kullanıyor. Türkçe kaynaklarda Scrum diye anlatılanların bir kısmı ise kılavuzdan gelmiyor ya da artık güncel değil: story point ve velocity kılavuzda hiç geçmiyor, günlük toplantının üç sorusu ve 3-9 kişilik "Geliştirme Takımı" ise 2020'de kaldırıldı.
Agile ile Scrum arasındaki fark
Manifestoyu Şubat 2001'de Utah'taki Snowbird kayak merkezinde bir araya gelen on yedi kişi yazdı. Dört değeri tek cümleye sığar: süreçler ve araçlardan çok bireyler ve etkileşimler, kapsamlı dokümantasyondan çok çalışan yazılım, sözleşme pazarlığından çok müşteriyle iş birliği, bir plana bağlı kalmaktan çok değişime yanıt vermek. Yazarlar sağ taraftaki maddelerin de değerli olduğunu, yalnızca ikinci sırada geldiğini özellikle not eder. Ardından gelen on iki ilkeden ikisi bu yazının konusuyla doğrudan ilgili: çalışan yazılımın kısa aralıklarla, birkaç haftadan birkaç aya uzanan dönemlerle teslim edilmesi ve iş tarafındaki kişilerle geliştiricilerin proje boyunca her gün birlikte çalışması.
Agile hangi toplantıların yapılacağını ya da kimin neye karar vereceğini söylemez. Bunu çerçeveler yapar: Scrum, Kanban, Extreme Programming (XP) ve diğerleri. Scrum manifestodan eskidir. Schwaber ve Sutherland onu ilk kez 1995'te OOPSLA konferansında birlikte sundu; Snowbird'de temsil edilen yöntemlerden biri de Scrum'dı.
Kılavuz Scrum'ı basit bir çerçeve olarak tanımlıyor ve bilinçli olarak eksik bırakıldığını söylüyor. Kimin hangi konudan sorumlu olduğunu, beş etkinliği ve üç eseri tanımlıyor, mühendislik pratiklerini takıma bırakıyor. Pek çok Scrum takımının XP'den test güdümlü geliştirme, sürekli entegrasyon ve eşli programlama gibi alışkanlıkları ödünç almasının sebebi de bu boşluk. Scrum'ın şelale ve hibrit yaklaşımlarla proje düzeyindeki karşılaştırması için yazılım proje yönetimi yazımıza bakabilirsiniz.
Scrum Team ve üç sorumluluk
Scrum Team tipik olarak 10 veya daha az kişiden oluşur; içinde alt takım ya da hiyerarşi yoktur. 2020 kılavuzu bu takımın içinde üç sorumluluk tanımlar; önceki sürümler bunlara rol diyordu.
Product Owner (Ürün Sahibi), ürünün değerini en üst düzeye çıkarmaktan sorumludur. Pratikte bu, Product Backlog'un (Ürün İş Listesi) sahibi olmak demektir: Ürün Hedefi'ni belirlemek, maddeleri anlaşılır biçimde yazmak ve sıralamak. Kılavuz, Product Owner'ın tek bir kişi olduğunu açıkça yazar; bu sorumluluğu bir kurul üstlenemez. Backlog'da değişiklik isteyen herkes Product Owner'ı ikna etmek zorundadır.
Scrum Master, takımın ne kadar etkili çalıştığından ve Scrum'ın hem takım içinde hem de çevresindeki organizasyonda doğru anlaşılmasından sorumludur. Koçluk yapar, engelleri kaldırır, etkinliklerin yapılmasını, işe yaramasını ve vaktinde bitmesini sağlar. Görev dağıtan ve yukarıya durum raporu veren bir Scrum Master, aslında başka bir unvanla proje yöneticiliği yapıyordur.
Developers (Geliştiriciler), ürün parçasını ortaya çıkaran herkestir: yazılımcılar, test uzmanları, tasarımcılar, veri mühendisleri. Sprint Backlog'u geliştiriciler oluşturur; Bitti Tanımı'na uymayı birbirlerinden beklerler ve planı her gün Sprint Hedefi'ne göre yeniden ayarlarlar.
2020'deki iki kelime değişikliği göründüğünden daha önemli. "Geliştirme Takımı" yerine "Developers" denmeye başlandı; amaç Product Owner ile geri kalanlar arasındaki "biz ve onlar" ayrımını kaldırmaktı. "Kendi kendini organize eden" ifadesi de "kendi kendini yöneten" oldu: artık kimin neyi, ne zaman ve nasıl yapacağına bütün Scrum Team karar veriyor. Önceki sürümler bunun yalnızca "kim" ve "nasıl" kısmını Geliştirme Takımı'na bırakıyordu.
İki haftalık bir sprint, etkinlik etkinlik
Sprint, en fazla bir ay süren, sabit uzunlukta ve diğer bütün etkinlikleri kapsayan bir etkinliktir. Biri biter bitmez yenisi başlar. İki hafta yaygın bir tercih; kılavuz yalnızca üst sınırı koyuyor.
Etkinlik | Ne zaman | Bir aylık sprint için üst süre | Kimler katılır |
|---|---|---|---|
Sprint Planning (Sprint Planlama) | İlk gün | 8 saat | Scrum Team, gerekirse görüşüne başvurulan kişiler |
Daily Scrum (Günlük Scrum) | Her iş günü | 15 dakika | Developers |
Sprint Review (Sprint Değerlendirme) | Son gün | 4 saat | Scrum Team ve paydaşlar |
Sprint Retrospective (Sprint Retrospektifi) | Son gün, review'dan sonra | 3 saat | Scrum Team |
Sprint kısaldıkça bu süreler de genellikle kısalır. İki haftalık bir sprintte Sprint Planning için yarım gün makul bir üst sınırdır.
Sprint Planning
Planlama üç soruya cevap arar: bu sprint neden değerli, bu sprintte neler bitirilebilir ve seçilen iş nasıl yapılacak? "Neden" sorusu 2020'de ayrı bir başlık oldu; cevabı da Sprint Hedefi, yani sprintin tek hedefi. "Müşteriler kartla ödeme yapabilsin" bir hedeftir. "104 ile 117 arasındaki işler" ise bir listedir; işlerden biri beklenenin iki katı çıktığında neyin ertelenebileceğini konuşacak bir zemin bırakmaz. Hedef olduğunda geliştiriciler ile Product Owner bazı maddeleri küçültüp ya da çıkarıp asıl önemli olanı yine teslim edebilir. Geliştiriciler seçilen maddeleri genellikle bir gün veya daha kısa sürecek parçalara böler; bunu nasıl yapacakları kendilerine kalmıştır.
Daily Scrum
On beş dakika, her gün aynı yerde ve aynı saatte. Geliştiriciler Sprint Hedefi'ne ne kadar yaklaştıklarına bakar ve ertesi günün planını buna göre düzeltir. Herkesin bildiği üç soru (dün ne yaptım, bugün ne yapacağım, önümde bir engel var mı) 2020'de kılavuzdan çıkarıldı; takım hedefe hizmet eden her formatı kullanabilir. İyi işleyen bir yöntem panoyu sağdan sola okumaktır: bitmeye en yakın işten başlanır ve her birini bitirmek için ne gerektiği konuşulur. Konuşan herkes Scrum Master'a ya da bir yöneticiye dönüp anlatıyorsa toplantı durum raporuna dönmüştür.
Sprint içinde backlog iyileştirme
Product Backlog'u iyileştirme (refinement) beş etkinlikten biri sayılmaz, sprint boyunca süren bir çalışmadır. Takım sıradaki maddeleri böler, ayrıntılandırır, sıralar ve büyüklüklerini tahmin eder; böylece bir sonraki Sprint Planning başladığında backlog'un üst kısmı hazır olur. 2017 kılavuzu bu işin genellikle takım kapasitesinin %10'unu geçmediğini söylüyordu, 2020 sürümü bu oranı metinden çıkardı.
Sprint Review
Son gün Scrum Team sprintte yapılanları paydaşlara gösterir ve sırada ne olduğuna onlarla birlikte karar verir; bu konuşma Product Backlog'u da değiştirebilir. Kılavuz review'u bir çalışma oturumu olarak tanımlar ve sunuma indirgenmemesini ister. Review'un, değerin kullanıcıya ulaşmasını bekleten bir onay kapısı olarak görülmemesi gerektiğini de söyler: bir özellik sprintin dördüncü gününde bittiyse dördüncü gün yayına alınabilir.
Sprint Retrospective
Sprint, takımın nasıl çalıştığına baktığı retrospektifle kapanır: kişiler, etkileşimler, süreçler, araçlar ve Bitti Tanımı. Çıktı az sayıda değişikliktir ve kılavuz en faydalı olanların doğrudan bir sonraki Sprint Backlog'a eklenebileceğini söyler. Her değişikliğe bir sorumlu atayın ve bir sonraki retroya önce bunların akıbetine bakarak başlayın.
Sprinti yalnızca Product Owner iptal edebilir, o da yalnızca Sprint Hedefi anlamını yitirdiğinde. Bu nadir olmalı. Sık yaşanıyorsa sprintler, önceliklerin değişme hızına göre fazla uzun demektir.
Üç eser ve taahhütleri
Eser | Nedir | Taahhüdü |
|---|---|---|
Product Backlog | Ürünü geliştirmek için gerekenlerin sıralı listesi | Ürün Hedefi |
Sprint Backlog | Sprint Hedefi, sprint için seçilen maddeler ve bunları teslim etme planı | Sprint Hedefi |
Increment (Ürün Parçası) | Ürün Hedefi'ne doğru atılmış kullanılabilir bir adım; bir sprintte birden fazla çıkabilir | Bitti Tanımı |
Taahhütler 2020'de eklendi; her eserin ilerlemesini neye göre ölçeceğinizi gösterirler. Günlük işte en çok etkisini gösteren Bitti Tanımı'dır (Definition of Done): ona uymayan bir madde Increment'e dahil edilmez, review'da gösterilmez ve Product Backlog'a geri döner. Bu tanımı ilk sprintten önce yazın. Tipik bir web uygulaması için şöyle olabilir:
- Kod başka bir geliştirici tarafından incelendi ve ana dala birleştirildi.
- Birim ve entegrasyon testleri CI'da geçiyor.
- Kabul kriterleri, kodu yazan dışında biri tarafından test ortamında kontrol edildi.
- Veritabanı migration'ları canlı verinin bir kopyası üzerinde hatasız çalışıyor.
- Elle hiçbir adım gerektirmeden pipeline üzerinden canlıya alınabiliyor (GitHub Actions ile CI/CD yazımızda böyle bir pipeline kuruyoruz).
- Kullanıcıyı etkileyen değişiklikler sürüm notlarına yazıldı.
Takımlar bu tanımı zamanla sıkılaştırır. "Bitti" denen her madde için sorulacak soru şu: kimse üzerinde yeniden çalışmadan bugün kullanıcıya açılabilir mi?
Scrum Kılavuzu'nun size bıraktıkları
Story point, velocity, user story, Planning Poker ya da Jira panoları kılavuzda geçmez. Kılavuz burn-down, burn-up ve kümülatif akış grafiklerini yalnızca ilerlemeyi öngörme yöntemlerine örnek olarak anar ve bunların deneyselliğin yerini tutmadığını ekler. Bu bölümde anlatılanların hiçbiri zorunlu değil. Çoğu işe yarar; velocity ise özellikle kolay yanlış kullanılır.
Story point, bir maddenin göreli büyüklüğünü tahmin etmek için kullanılır; genellikle Fibonacci'ye benzeyen bir ölçek seçilir (1, 2, 3, 5, 8, 13). Planning Poker'da her geliştirici tahminini kendi başına seçer ve kartlar aynı anda açılır, böylece kimse ilk söylenen sayının etkisinde kalmaz. Ardından en yüksek ve en düşük tahmini verenler gerekçelerini anlatır. Çoğu zaman bu konuşma, ortaya çıkan sayıdan daha değerlidir.
Velocity, takımın bir sprintte bitirdiği puanların toplamıdır. Son üç sprintin ortalaması, izinler ve tatiller düşüldükten sonra, bir sonraki sprinte ne kadar iş alınacağı için makul bir üst sınır verir. Türkiye'de bayramları planlamaya baştan katın: Kurban Bayramı arifesiyle birlikte dört buçuk gün sürüyor; hafta içine denk gelirse ve araya köprü günleri girerse iki haftalık bir sprintin neredeyse yarısı gidiyor. Velocity'yi dürüst tutan iki kural var. Takımlar arasında karşılaştırmayın, çünkü her takım puanı kendine göre kalibre eder. Hedef hâline de getirmeyin: tahminler şişer, grafik güzelleşir, teslimat aynı hızda kalır.
Backlog iyileştirme işleri zaten birkaç günlük maddelere bölüyorsa, sprint başına biten madde sayısını saymak puanlarla aşağı yukarı aynı öngörüyü daha az uğraşla verir. Kanban takımları bu sayıya throughput der.
User story ("Mağaza yöneticisi olarak geçen ayın siparişlerini dışa aktarmak istiyorum, böylece...") kimin neye neden ihtiyaç duyduğunu konuşmaya başlamak için iyi bir kalıptır. Kabul kriterleri de Given/When/Then biçiminde, Gherkin'in Türkçe anahtar kelimeleriyle "Diyelim ki / Eğer ki / O zaman" şeklinde yazılabilir. Hata kayıtlarını ve teknik işleri bu kalıba zorla sokmaya gerek yok. Backlog'u sıralamak Product Owner'ın işidir; önceliklendirme yöntemlerini ürün yönetimi yazımızda daha ayrıntılı anlattık.
Scrum mu, Kanban mı?
Kanban Kılavuzu Kanban'ı, bir süreç boyunca değerin akışını optimize etme stratejisi olarak tanımlar. Kanban'da sprint de tanımlı roller de yoktur. Üç pratiği vardır: iş akışını tanımlayıp görünür kılmak, akıştaki işleri aktif olarak yönetmek ve akışı iyileştirmek. Takım, aynı anda devam eden iş sayısını (WIP) açıkça sınırlamak zorundadır. Kılavuz dört ölçümü zorunlu tutar: WIP, throughput, iş kalemi yaşı (work item age) ve döngü süresi (cycle time).
| Scrum | Kanban |
|---|---|---|
Ritim | En fazla bir ay süren sabit sprintler | Sürekli akış, gözden geçirmeler ihtiyaca göre |
Roller | Product Owner, Scrum Master, Developers | Tanımlı rol yok |
Planın dayanağı | Her sprint için bir Sprint Hedefi | WIP limitleri ve bir hizmet seviyesi beklentisi (örneğin işlerin %85'i sekiz gün içinde biter) |
Acil yeni iş | Sprint Hedefi'ne uymuyorsa sonraki sprinti bekler | Kapasite boşaldığı anda alınır |
Temel ölçümler | Sprint Hedefi'ne ulaşıldı mı, Increment bitti mi; çoğu takım velocity ekler | WIP, throughput, iş kalemi yaşı, döngü süresi |
En uygun olduğu iş | Birkaç hafta içinde bir hedefe doğru ilerleyen ürün geliştirme | Destek, operasyon, teslim süresi kısa ve tekrar eden talepler |
Basit bir karar kuralı şu: işin çoğu ürünü bir hedefe doğru götürüyorsa ve iş tarafı yön değiştirmek için iki hafta bekleyebiliyorsa, Scrum size planlama, demo ve değerlendirme ritmi kazandırır. İş öngörülemeyen zamanlarda geliyor ve birkaç gün içinde bitmesi gerekiyorsa, sprint taahhüdü ayağınıza dolanır; Kanban'ın modeli daha uygundur.
Bazı müşteri işlerimizin teslim süresi de bu kadar kısa. FrontRunner Professional için cenaze evlerinin veri taşıma işlerini (şimdiye kadar 250'den fazla iş) yürütüyor, Method Procurement için her ay gelen tedarikçi veri dosyalarını işliyoruz; ikisinde de SLA'mız iki gün. İki gün içinde bitmesi gereken bir talep bir sonraki Sprint Planning'i bekleyemez, bu yüzden bu tür işler sprintlerden çok Kanban'ın modeline uyar.
İkisini birlikte kullanan takımlar da az değil: Scrum etkinliklerini koruyup panoya açık WIP limitleri koyuyorlar. Buna bazen Scrumban deniyor ve Scrum Kılavuzu'nda bunu engelleyen bir şey yok.
Scrum en çok nerede aksıyor?
Neye bakacağınızı biliyorsanız sorunların çoğu birkaç sprint içinde kendini gösterir.
- Product Owner karar veremiyor. Her soru bir yöneticiyi ya da kurulu bekliyor, maddeler sprintin ortasında "netleşmeyi bekliyor" durumunda kalıyor.
- Sprint Hedefi aslında bir iş listesi. Bir madde büyüdüğünde pazarlık edilecek bir şey kalmıyor; sprint ya uzuyor ya da kaliteden sessizce taviz veriliyor.
- Test son iki güne sıkışıyor. Burn-down grafiği düz gidip birden düşüyor ve "bitti" kelimesi "kullanıma hazır" yerine "ana dala birleştirildi" anlamına geliyor. Bu, her sprintin içinde küçük bir şelale demek.
- Retrospektifler hiçbir şeyi değiştirmiyor. Aynı konu sprint üstüne sprint geri geliyor ve kimse sahiplenmiyor.
- Sprint süresi sürekli oynuyor. "Bitirebilmek için" sprinti uzatmak, kapsam konuşmasını zorunlu kılan teslim tarihini ortadan kaldırıyor.
Scrum'ın iyi oturmadığı durumlar da var: bir ya da iki kişilik takımlar (etkinliklerin maliyeti getirisinden fazla olur), çoğunlukla plansız destek işleri ve kapsamın, fiyatın ve tarihin sözleşmede sabitlendiği, hiçbir şeyin değişmesine izin verilmeyen projeler. Kamu projelerinde iş genellikle önceden hazırlanmış bir teknik şartnameye göre ihale edildiği için bu son duruma Türkiye'de sık rastlanır. Böyle projelerde sprintler yine düzenli demo ve erken uyarı sağlar, ama planın değişebildiği kısmı kaybedersiniz.
Ürünü dışarıdaki bir ekip geliştiriyorsa
Bir şirket bir yazılım firmasıyla çalıştığında Scrum Team iki organizasyona yayılır ve sürtünmenin çoğu buradan çıkar.
Product Owner normalde müşteri tarafında olur, çünkü işi bilen ve karar verme yetkisi olan taraf orasıdır. Yazılım firması, başka birinin işi için neyin değerli olduğuna karar veremez. Yapabileceği şey, belirsiz bir gereksinimi geliştirilebilir hâle getiren soruları sorarak Product Owner'ın işini kolaylaştırmaktır. Yine de Product Owner'ın backlog iyileştirmeye, planlamaya, review'a ve aradaki sorulara gerçekten zaman ayırması gerekir. Müşteri tarafında bu zamanı ayırabilecek kimse yoksa, ilk sprintten önce çözülmesi gereken konu budur.
Ayrıntılı bir gereksinim dokümanı iyi bir başlangıç malzemesidir; Scrum'da bu doküman, herkes yeni şeyler öğrendikçe yeniden sıralanan bir Product Backlog'a dönüşür. İlk müşterimiz Planard bizimle çalışmaya başladığında kurucularının elinde ayrıntılı bir gereksinim dokümanı vardı, ama henüz bir ürün yoktu. Haziran 2020'den itibaren uygulamayı müşteriyle birlikte yürüttüğümüz sprintlerle geliştirdik ve 2024 sonuna kadar ürünü genişletmeye devam ettik. Planard'ın kurucu ortağı Tolga Aybars, Clutch'taki doğrulanmış yorumunda (Ekim 2023, İngilizce) şöyle yazmış: "SmartMaple helped us to build our app from scratch by guiding us with their questions and acted like a business partner to complete the app." Kısacası, sorularımızla yol göstererek uygulamayı sıfırdan kurmalarına yardım ettiğimizi ve uygulama tamamlanana kadar bir iş ortağı gibi davrandığımızı söylüyor. Ayrıntılar Planard vaka çalışmasında.
Sözleşmenin de planın değişmesine yer bırakması gerekir; yoksa manifestodaki "sözleşme pazarlığından çok müşteriyle iş birliği" değeri kâğıt üzerinde kalır. Üç model yaygındır:
- Sabit kapsam, sabit fiyat. Her değişiklik, yeni bir fiyat teklifiyle gelen bir değişiklik talebine dönüşür. Sprintler görünürlük sağlar, ama planı değiştirmenin bedeli yazışma ve onay trafiğidir.
- Sabit bütçe, esnek kapsam. Müşteri belirli bir bütçeye ya da sprint sayısına söz verir, Product Owner backlog'u en değerli iş önce yapılacak şekilde sıralar ve bütçe bittiğinde listenin en altında kalanlar yapılmamış olur.
- Efor bazlı çalışma (time and materials), sprint sprint gözden geçirilerek. Müşteri takımın zamanı için ödeme yapar ve herhangi bir sprintin sonunda, elinde çalışan bir ürün parçasıyla durabilir. En esnek model budur ve en çok güveni gerektirir.
Bize göre yeni bir ürün için en dengeli seçenek çoğu zaman ikincisi: bütçe bellidir, işin sırası esnek kalır.
Birden fazla takım olduğunda
Takım on kişiyi aşmaya başladığında kılavuzun önerisi, aynı Ürün Hedefi'ni, Product Backlog'u ve Product Owner'ı paylaşan birkaç Scrum Team'e bölünmektir. Ölçekleme çerçeveleri bunun üstüne yapı ekler. Nexus yaklaşık üç ila dokuz Scrum Team için tasarlanmıştır. LeSS, tek bir Product Owner altında sekiz takıma kadar çıkar. Büyük organizasyonlara yönelik SAFe'te ise Agile Release Train'ler yaklaşık 8-12 haftalık Planning Interval'larla birlikte planlama yapar. Bir ila üç takımınız varsa büyük ihtimalle bunların hiçbirine ihtiyacınız yok; ortak bir backlog, tek bir Product Owner ve ortak bir Sprint Review işin çoğunu görür.
Sık sorulan sorular
Sprint ne kadar uzun olmalı?
Kılavuza göre en fazla bir ay. Kısa sprint daha hızlı geri bildirim ve her sprintte daha az risk demektir; karşılığında planlamaya ve review'a görece daha fazla zaman ayırırsınız. Çoğu ürün geliştirme işi için iki hafta iyi bir denge. Bir süre seçip onda kalın, çünkü süreyi sık değiştirmek öngörüyü mümkün kılan ritmi bozar.
Product Owner ile Scrum Master aynı kişi olabilir mi?
Kılavuz bunu yasaklamıyor, ancak iki sorumluluğun ayrı tanımlanmasının bir sebebi var: biri sırada neyin yapılacağına karar verir, diğeri takımın nasıl çalıştığını korur. Aynı kişi ikisini birden üstlendiğinde genellikle teslim baskısı ağır basar ve retrospektif ilk feda edilen şey olur. Küçük bir takımda Scrum Master sorumluluğunu geliştiricilerden birinin üstlenmesi çoğu zaman daha iyi sonuç verir.
2020'den daha yeni bir Scrum Kılavuzu var mı?
Schwaber ve Sutherland'in resmi kılavuzu hâlâ Kasım 2020 sürümü. 2025'te Jeff Sutherland, Ralph Jocham ve John Coleman, 2020 kılavuzunun bir uyarlaması olan Scrum Guide Expansion Pack adlı metni yayımlamaya başladı. Bu metin bazı noktalarda orijinalden ayrılıyor ve son sürümü Ocak 2026 tarihli v2026.1. Yazarları da önce 2020 kılavuzunun okunmasını öneriyor.
Bir ürün planlıyor ve işin nasıl yürütülebileceğini konuşmak istiyorsanız iletişim formundan bize ulaşabilirsiniz.
İlgili Makaleler
İnsan Kaynakları Yazılımı Seçerken Nelere Bakmalı?
İK yazılımı özlük, izin, puantaj ve bordroyu tek kayıtta toplar. Türkiye'de seçerken SGK bildirimlerini, mevzuat güncellemelerini, izin kurallarını ve KVKK tarafını kendi senaryolarınızla sınayın.
Devamını Oku: İnsan Kaynakları Yazılımı Seçerken Nelere Bakmalı?Lojistik Yazılımı: WMS mi, TMS mi, Hangisi Önce?
Lojistik yazılımı tek bir ürün değil. Hangi işletmeye WMS, hangisine TMS gerektiğini, e-İrsaliye ve U-ETDS'nin bu akışta nerede devreye girdiğini anlatıyoruz.
Devamını Oku: Lojistik Yazılımı: WMS mi, TMS mi, Hangisi Önce?Yazılım Yaşam Döngüsü Yönetimi (ALM): SDLC'den Farkı ve Aşamaları
SDLC bir sürümün nasıl geliştirileceğini, ALM ise uygulamanın sahibini, bakımını ve bir gün nasıl kapatılacağını kapsar. İkisinin farkını gerçek projelerden örneklerle anlattık.
Devamını Oku: Yazılım Yaşam Döngüsü Yönetimi (ALM): SDLC'den Farkı ve Aşamaları
