smaple.tr
Ürün ve Süreç

TDD Nedir? Test Güdümlü Geliştirme, Adım Adım Bir Örnekle

Mehmet Kurtipek
4 Şubat 2026
14 dk okuma
Ürün ve Süreç
TDD
Birim testi
Yazılım kalitesi
BDD

TDD (test-driven development, Türkçesiyle test güdümlü geliştirme), bir davranışın kodunu yazmadan önce o davranışı sınayan küçük bir otomatik test yazdığınız geliştirme yöntemidir. Önce testin başarısız olduğunu görürsünüz (kırmızı), sonra testi geçirecek kadar kod yazarsınız (yeşil), en son da testler yeşilken kodu toparlarsınız (refactor). Bir tur birkaç dakika sürer ve eklemek istediğiniz her davranış bir teste bağlanana kadar tekrarlanır.

Yöntemi Extreme Programming'in parçası olarak Kent Beck yaygınlaştırdı. Belirli bir dile ya da araca bağlı değildir; test çalıştırabildiğiniz her ortamda aynı şekilde uygulanır.

Döngü adım adım

Kent Beck'in yöntemi bugünkü hâliyle özetlediği Canon TDD yazısı, çoğu anlatımda atlanan bir adımla başlar: ilk testten önce bir liste yazılır.

  1. Test listesini çıkarın. Değişikliğin hangi davranışları kapsaması gerektiğini, aklınıza gelen uç durumları ve bozulmaması gereken mevcut davranışları not edin. Listede yalnızca davranış olsun; kodun nasıl yazılacağına sonraki adımlarda karar verilir.
  2. Listeden bir maddeyi teste çevirin. Kurulumu, çağrısı ve doğrulaması (assertion) olan, çalışan bir test yazın. Arayüzü burada tasarlarsınız: fonksiyonun adı, ne alacağı, ne döndüreceği.
  3. Testi geçirin. Bu test ve öncekilerin hepsi geçene kadar kodu değiştirin. Bu sırada yeni bir durum fark ederseniz hemen çözmeye kalkmayın, listeye ekleyin.
  4. Gerekiyorsa refactor edin. Her şey yeşilken kodun yapısını düzeltin: isimler, tekrarlar, kodun nerede durduğu. Bu adımda davranış değişmez, testler de baştan sona yeşil kalır.
  5. Liste boşalana kadar 2. adıma dönün.

Kırmızı aşaması sanıldığından daha önemlidir. Yeni testi çalıştırıp beklediğiniz sebeple başarısız olduğunu görmek, testin eksik davranışı gerçekten yakalayabildiğini kanıtlar. Hiç kırmızı yandığını görmediğiniz bir test yanlış sebeple geçiyor olabilir: test aracı onu hiç çalıştırmıyordur (örneğin dosya adı node --test komutunun aradığı kalıba uymuyordur), yanlış fonksiyonu çağırıyordur ya da doğrulaması hiçbir koşulda başarısız olamayacak biçimde yazılmıştır.

Örnek: T.C. kimlik numarası doğrulama

T.C. kimlik numarasının biçim kuralları TDD alıştırması için iyi bir konu: kısa ve net, üstelik içinde bir tuzak var. Numara 11 hanedir ve yalnızca rakamlardan oluşur, ilk hanesi 0 olamaz. 1, 3, 5, 7 ve 9. hanelerin toplamının 7 katından 2, 4, 6 ve 8. hanelerin toplamı çıkarılır; sonucun 10'a bölümünden kalan 10. haneyi verir. İlk 10 hanenin toplamının 10'a bölümünden kalan da 11. hanedir. Bu kontrol yalnızca biçimi doğrular, numaranın gerçekten birine ait olup olmadığını söylemez.

Testleri Node.js'in yerleşik test aracı node:test ile yazıyoruz. Ek paket gerektirmez, node --test komutuyla çalışır (örnekte package.json içinde "type": "module" olduğunu varsayıyoruz). Jest ya da Vitest kullanıyorsanız yapı aynı kalır, yalnızca doğrulama sözdizimi değişir.

Başlangıçtaki test listesi:

  • kurallara uyan 11 haneli numarayı kabul eder
  • 11 haneden kısa numarayı reddeder
  • rakam dışında karakter içereni reddeder
  • 0 ile başlayanı reddeder
  • 10. hanesi tutmayanı reddeder
  • 11. hanesi tutmayanı reddeder

Kırmızı. Listenin ilk maddesi:

// tckn.test.js
import { test } from 'node:test';
import assert from 'node:assert/strict';
import { isValidTckn } from './tckn.js';

test('kurallara uyan 11 haneli numarayı kabul eder', () => {
  assert.equal(isValidTckn('10000000146'), true);
});

tckn.js dosyası henüz olmadığı için test çalışmaz bile; bu da kırmızı sayılır. Testi önce yazmak, ortada hiç kod yokken arayüze karar vermeyi gerektirdi: metin alan ve true ya da false döndüren tek bir fonksiyon.

Yeşil. Testi geçiren en az kod:

// tckn.js
export function isValidTckn(value) {
  return true;
}

Hile gibi görünüyor, bilerek öyle. Testin doğru bağlandığını gösteriyor; asıl mantığı yazmaya sizi bir sonraki test zorlayacak. Beck'in kitabında bu hamlenin adı "fake it": olmuş gibi yapmak.

Sıradaki testler. Kısa numara testi return true karşısında kırmızı yanar ve /^\d{11}$/ ile yeşile döner. Harf içeren numara testi ilk çalıştırmada geçer, çünkü aynı düzenli ifade onu da yakalar. Yine de silmeyin. Kodu bir anlığına bozup testin kırmızıya döndüğünü görün, sonra testi yerinde bırakın: sizden sonra gelen geliştiricinin merak edeceği bir durumu belgeliyor. 0 ile başlayan numara için ifadenin başı [1-9] olur. Son iki madde (10000000156 ve 10000000147) hane kurallarını zorlar ve kod şu hâle gelir:

export function isValidTckn(value) {
  if (!/^[1-9]\d{10}$/.test(value)) return false;
  const d = [...value].map(Number);
  const odd = d[0] + d[2] + d[4] + d[6] + d[8];
  const even = d[1] + d[3] + d[5] + d[7];
  if ((odd * 7 - even) % 10 !== d[9]) return false;
  const firstTen = d.slice(0, 10).reduce((a, b) => a + b, 0);
  return firstTen % 10 === d[10];
}

Liste bitti, altı test yeşil. Burada sorulacak soru şu: tek geçerli örneğimiz hesabın bütün durumlarını deniyor mu? 10000000146 numarasında çift sıradaki hanelerin hepsi sıfır, yani çıkarmanın sonucu hiç negatif olmuyor. Çift haneleri büyük, tek haneleri küçük olan geçerli bir numara listeye eklenir:

test('ara sonuç negatif olduğunda da doğru hesaplar', () => {
  assert.equal(isValidTckn('19090909018'), true);
});

Bu test kırmızı yanar. 19090909018 için hesap 1 * 7 - 36 = -29 çıkar. Python'da -29 % 10 ifadesinin sonucu 1'dir, JavaScript'te ise -9. Yani kod, kurallara uyan geçerli bir numarayı reddediyor. Hata yalnızca belirli numaralarda ortaya çıktığı için, canlıda kayıt formunda "geçersiz kimlik numarası" uyarısı alan kullanıcıların şikâyeti uzun süre açıklanamadan kalabilirdi.

Düzeltme ve refactor. Testi yeşile çevirmek için önce yalnızca, kalanı her zaman 0 ile 9 arasında döndüren küçük bir yardımcı ekliyoruz. sum yardımcısı ve tek satırlık return ise ondan sonra, yedi test yeşilken yapılan refactor:

// tckn.js
const mod10 = (n) => ((n % 10) + 10) % 10;
const sum = (digits) => digits.reduce((a, b) => a + b, 0);

export function isValidTckn(value) {
  if (!/^[1-9]\d{10}$/.test(value)) return false;

  const d = [...value].map(Number);
  const odd = sum([d[0], d[2], d[4], d[6], d[8]]);
  const even = sum([d[1], d[3], d[5], d[7]]);

  return mod10(odd * 7 - even) === d[9] && mod10(sum(d.slice(0, 10))) === d[10];
}

Refactor sırasında davranış değişmedi; değişseydi yedi testten biri bunu hemen söylerdi. Kurala yeni bir şey eklenecekse, örneğin araya boşluk konarak girilen numaraları kabul etmek, o değişiklik de yeni bir kırmızı testle başlar.

Test verisi ve KVKK

Örnekteki numaralar algoritmaya uysun diye uydurulmuş numaralardır. Testlerde, seed dosyalarında ve demo ortamlarında gerçek kişilerin kimlik numaralarını kullanmayın. 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kişisel veriyi kimliği belirli ya da belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgi olarak tanımlar ve kimlik numarası bunun en açık örneğidir. Canlı veritabanından alınıp test verisi dosyasına (fixture) kopyalanan bir kayıt, çoğu zaman canlı ortam kadar korunmayan depolara, geliştirici bilgisayarlarına ve CI kayıtlarına dağılır.

Seed ve demo verisi için kuralı bilen küçük bir üreteç yazmak iş görür. Doğrulama fonksiyonunun kendi testlerinde ise beklenen değeri elle hesapladığınız birkaç sabit numara kullanın: aynı algoritmayla üretilen numara, kodu kendisiyle sınamış olur.

Sık yapılan hatalar

TDD'yi bırakan ekiplerin çoğu şu hatalardan birine düşer:

  • Test kırmızıyken refactor etmek. Önce kaba hâliyle yeşile ulaşın. Yapıyı ve davranışı aynı anda değiştirip bir şeyi bozarsanız hangi değişikliğin bozduğunu ayırt edemezsiniz.
  • Refactor sırasında yeni davranış eklemek. Yeni bir durum varsa onun yeri yeni bir testtir.
  • Bütün listeyi baştan teste çevirmek. Tasarım ilerledikçe değişir ve testleri yeniden yazarsınız; Beck de Canon TDD'de bunu yaygın hatalar arasında sayar.
  • Kodun hesapladığı sonucu beklenen değere yapıştırmak. Kodu çalıştırıp çıkan değeri assert.equal(sonuc, ...) içine kopyalarsanız test kodu kendisiyle karşılaştırır. Beklenen değeri bağımsız olarak hesaplayın.
  • İç ayrıntıları test etmek. Fonksiyonun içinde hangi çağrının yapıldığına bakan testler her refactor'da kırılır, tam da yeşil kalmaları gerektiği anda. Testleri dışarıya açık arayüz üzerinden yazın.
  • Fazla büyük adımlar atmak. Uzun süredir kırmızıdaysanız değişikliği geri alın ve daha küçük bir adımla tekrar deneyin.
  • Kapsam (coverage) yüzdesinin peşine düşmek. Kapsam hangi satırların çalıştığını gösterir; testin sonucu kontrol edip etmediği hakkında bir şey söylemez.

Test yazmanın zor olduğu kod genellikle fazla iş üstlenmiştir ya da bağımlılıklarını içinde saklıyordur. Testi önce yazınca bu zorluğu kod daha ortada yokken hissedersiniz; TDD'nin kodu girdileri açık, küçük parçalara doğru itmesi bundandır. SOLID prensipleri de tasarım tarafından aynı yöne iter.

Mock'lar ne zaman kullanılmalı

TDD hızlı testlere dayanır. Bu da veritabanı, dış API'ler, sistem saati ve e-posta gibi bağımlılıklarla ne yapılacağı sorusunu doğurur. Martin Fowler'ın "Mocks Aren't Stubs" yazısında anlattığı iki ekol var. Klasik TDD (Chicago ya da Detroit ekolü olarak da anılır) mümkün olduğunda gerçek nesneleri kullanır, sahte nesneye ancak gerçeği kullanmak zahmetliyse başvurur. Mockist TDD (Londra ekolü) kodun birlikte çalıştığı ve kendi davranışı olan her nesneyi mock ile değiştirir, aradaki çağrıları da doğrular.

Pratik bir kural: kendi kodunuzun içinde gerçek nesneler kullanın, sahte nesnelere yalnızca kontrol etmediğiniz dış bağımlılıklarda başvurun. Ödeme sağlayıcısı, e-Fatura entegratörünün API'si, SMS servisi, sistem saati ve mesaj kuyrukları bunun tipik örnekleri. Her yeri mock'lanmış testler kodun nasıl yazıldığına bağlanır, yapıyı değiştirdiğiniz anda kırılır ve refactor adımı ucuz olmaktan çıkar. Dış bir API'yi mock'luyorsanız gerçek servise ya da test ortamına giden birkaç yavaş entegrasyon testini de tutun ki mock ile gerçek davranış zamanla birbirinden kopmasın.

Araştırmalar ne diyor

Bu konudaki en bilinen endüstri çalışması hâlâ Nagappan ve arkadaşlarının 2008 tarihli makalesi. TDD'ye geçen üç Microsoft ve bir IBM ekibinde, sürüm öncesi hata yoğunluğu TDD kullanmayan benzer projelere göre %40 ile %90 arasında düştü. Ekipler ilk geliştirme süresinin %15 ile %35 arasında uzadığını bildirdi. Bunlar vaka çalışmaları; karşılaştırılan projeler yöntem dışında başka açılardan da birbirinden farklıydı.

Sonraki çalışmaların sonuçları daha karışık. Fucci ve arkadaşlarının 2017'de yayımlanan çalışması 39 profesyonelin toplam 82 geliştirme görevinde gerçekte nasıl çalıştığını kaydetti. Testin koddan önce ya da sonra yazılmasının kaliteye ve verimliliğe kayda değer bir etkisi çıkmadı; fark yaratan, küçük ve düzenli adımlarla çalışmaktı.

Bizim yorumumuz şu: kanıtlar kısa döngüyü ve her değişikliğin bir testi olması alışkanlığını, katı "önce test" sırasından daha güçlü destekliyor. Testi önce yazmak yine de adımları küçük tutmanın ve her testin bir kez kırmızı yandığını görmenin en kolay yolu. TDD'yi ekibinize bir hata azaltma yüzdesi vaat ederek satmaya çalışmayın ve ilk haftaların daha yavaş geçeceğini baştan kabul edin. Harcanan zaman sık değişen kodda geri döner, çünkü sonraki her değişiklik davranışı zaten tarif eden testlere karşı çalışır. Gelecek ay silinecek bir prototipte ise hiç geri dönmez.

TDD nerede işe yarar, nerede yaramaz

En çok karşılığını aldığınız yerler:

  • kuralı bol iş mantığı: fiyatlandırma, hak kazanma koşulları, vardiya planlama, vergi ve bordro hesapları; burada test listesi gereksinim belgesinin yerini de tutar
  • hata düzeltmeleri: önce hatayı yeniden üreten bir test yazın, kırmızı yandığını görün, sonra düzeltin; o hata bir daha sessizce geri gelemez
  • ayrıştırıcılar, doğrulayıcılar, dönüştürücüler ve girdisi çıktısı net olan her şey
  • refactor etmek üzere olduğunuz kod

Vardiya planlamayı müşterimiz Oplist için yaptığımız işten tanıyoruz. Oplist, hastanelerin İK sistemlerinden izinleri türüyle birlikte alıyor: hastalık izni, saatlik izin, eğitim gibi blok izinler. Çizelgeleme kuralları izin türüne göre değişiyor ve bazı izin türleri diğerlerinin önüne geçiyor, yani her yokluğu düz bir "müsait değil" diye ele alamazsınız. Böyle bir alanda test listesi, hangi iznin hangisinden önce geldiğini madde madde yazdığınız bir kural listesine dönüşür.

TDD'nin pek uymadığı yerler:

  • ne yapacağınızı henüz bilmediğiniz denemeler ve prototipler; testsiz keşfedin, denemeyi çöpe atın, gerçek sürümü testle başlayarak yazın
  • görsel yerleşim; bir ekranın doğru görünüp görünmediğine gözle, ekran görüntüleriyle ya da görsel regresyon araçlarıyla bakmak daha verimlidir
  • framework'ün parçalarını birbirine bağlamaktan ibaret ince kod; burada test, ayarları tekrar etmekten öteye geçmez

LLM çağıran kod

Dil modeli kullanan bir özellik iki parçadan oluşur. Modelin bir belgeden doğru alanları çıkarıp çıkarmadığı, çok sayıda gerçek girdi üzerinden ölçülen bir kalite sorusudur ve bir değerlendirme setiyle kontrol edilir. Modelin etrafındaki kod ise çıktıyı doğrulayan, yeniden deneyen ve hata olunca isteği başka bir yola yönlendiren sıradan, deterministik koddur; TDD'ye de çok uygundur.

Petrol sahası hizmetleri veren bir şirket için bir otomasyon ajansıyla birlikte kurduğumuz saha fişi otomasyonunda canlıda sorun çıkaran çoğunlukla LLM API'sinin istek sınırlarıydı (HTTP 429). Çözüm, alternatif modellere geçen yedek yollar oldu. "429 dönerse belgeyi sıradaki modele gönder" kuralını, kodunu yazmadan önce bir teste dökmek kolaydır. Veri çıkarmanın kendisini ise başka bir yolla, canlıya almadan önce bir ay boyunca gerçek fişler üzerinde test ettik.

Eski koda test eklemek

TDD, kodu bir testin içinde çalıştırabildiğinizi varsayar. Eski (legacy) kod çoğu zaman buna izin vermez: constructor içinde veritabanına bağlanır, ağa çıkar ya da o anki tarihi okur. Bu durumda standart yaklaşım Michael Feathers'ın Working Effectively with Legacy Code kitabından gelir:

  1. Karakterizasyon testleri yazın. Mevcut kodu temsil edici girdilerle çalıştırın ve bugün ne yaptığını, hatalarıyla birlikte, test olarak sabitleyin. Bu testlerin işi davranış değiştiğinde haber vermektir; bugünkü davranışın doğru olup olmadığı ayrı bir sorudur.
  2. Bir bağımlılığı en küçük değişiklikle değiştirebileceğiniz bir nokta bulun (Feathers buna "seam" der). Örneğin saati ya da veri erişim katmanını içeride oluşturmak yerine dışarıdan verin.
  3. O andan sonra eklediğiniz ya da değiştirdiğiniz kodu TDD ile yazın.

Önce bütün kod tabanını teste bağlamaya çalışmayın. Testler değişikliğin olduğu yerde birikir, en değerli oldukları yer de orasıdır. Eski sistemi geliştirmeye devam mı etmeli, yoksa yenisiyle mi değiştirmeli? Bu daha büyük soruyu legacy sistem modernizasyonu yazımızda ele aldık.

Yapay zekâ kod asistanlarıyla TDD

Kod yazan yapay zekâ ajanları, önce test yazmayı daha da değerli hâle getirdi. Ajan iş bitmiş göründüğünde durur; başarısız bir test ise ona kendi başına kontrol edebileceği somut bir hedef verir. Kent Beck, Haziran 2025'te yayımladığı Augmented Coding: Beyond the Vibes yazısında bir B+ ağacı kütüphanesini bir ajanla bu şekilde geliştirdiğini anlatıyor. Ajana verdiği talimatlar kırmızı-yeşil-refactor döngüsünü izlemesini, bir plan dosyasındaki işaretlenmemiş sıradaki testi almasını ve yalnızca o testi geçirecek kadar kod yazmasını söylüyordu. Beck bir yandan da uyarı işaretlerini izledi: istemediği özelliklerin eklenmesi ve ajanın testleri devre dışı bırakarak ya da silerek "hile yapması".

Makul bir iş bölümü şöyle:

  1. Test listesini kendiniz yazın ya da onaylayın. Alan bilgisi gerektiren kısım budur.
  2. Ajana tek bir test yazdırın, çalıştırtın ve beklenen sebeple kırmızı yandığını size göstermesini isteyin.
  3. Kodu yazmayı ona bırakın, ardından bütün test takımını çalıştırın.
  4. Test dosyalarındaki değişiklikleri diff'in geri kalanından ayrı inceleyin. Kod geçsin diye gevşetilmiş bir test, aradığınız hatanın ta kendisidir.

TDD ile BDD arasındaki fark

BDD (behavior-driven development, davranış güdümlü geliştirme) TDD'den doğdu. Dan North, 2006'da yayımlanan bir yazısında BDD'yi, TDD öğrenirken nereden başlayacağını ve neyi test edeceğini bilemeyen geliştiricilerin sorununa bir cevap olarak anlattı. BDD davranışı iş diliyle, genellikle Gherkin formatında Given/When/Then kalıbıyla yazılmış senaryolarla anlatır. Gherkin'in Türkçe anahtar kelimeleri de var:

#language: tr
Özellik: Kimlik numarası doğrulama

  Senaryo: Hatalı numarayla kayıt
    Diyelim ki kayıt formundayım
    Eğer kimlik numarası alanına "10000000147" yazarsam
    O zaman "Kimlik numarası geçersiz" uyarısını görmeliyim

Cucumber gibi araçlar her adımı çalışma anında bir adım tanımı (step definition) fonksiyonuyla eşleştirir; Java ve JavaScript'te Cucumber, Python'da behave ya da pytest-bdd yaygındır. Pek çok ekip, ürün sahibiyle üzerinde anlaştığı kabul kriterleri için BDD senaryoları, onların altındaki kod için de TDD kullanır.

Ekipte TDD'ye nasıl başlanır

  • İşe, gerçek iş kuralları olan ve yakında değişecek tek bir modülde deneyerek başlayın. Bütün kod tabanı için ilk günden zorunluluk getirmek, çoğu zaman kural yerine gelsin diye sonradan yazılmış testler üretir.
  • İlk oturumları eşli (pair) ya da grup hâlinde yapın. Küçük adımlarla çalışmanın ritmini bir sunumdan öğrenmek zordur; yapan birini izleyince çok daha çabuk oturur.
  • Testleri her push'ta çalıştırın ve kırmızıyken birleştirmeyi engelleyin. Yalnızca geliştiricinin bilgisayarında çalışan bir test takımı çabuk çürür. Kurulumu GitHub Actions ve CI/CD yazımızda anlattık.
  • Birim testlerini, üzerinde çalışılan modül için birkaç saniyede bitecek kadar hızlı tutun ki herkes her küçük değişiklikten sonra çalıştırsın.
  • Birkaç ay sonra bu denemeyi sizin için önemli olan ölçütlerle değerlendirin: kullanıcıya ulaşan hatalar, bir değişikliğin başka bir yeri ne sıklıkla bozduğu ve ekibin o koda dokunurken eskisi kadar tedirgin olup olmadığı.

Sık sorulan sorular

TDD ile birim testi aynı şey mi?

Hayır. Birim testi bir test türüdür; TDD ise bir çalışma sırasıdır ve çoğunlukla birim testleri üretir. Başka katmanlarda da TDD yapılabilir: örneğin bir özelliğe API seviyesinde başarısız bir testle başlayıp içeriye doğru ilerlemek (outside-in ya da çift döngülü TDD diye anılır).

TDD hangi dillerde ve araçlarla yapılır?

Test çalıştırabildiğiniz her dilde. Yaygın araçlar Java ve Kotlin'de JUnit, Python'da pytest, JavaScript ve TypeScript'te Jest, Vitest ya da Node.js'in yerleşik test aracı, .NET'te xUnit ve NUnit, Go'da dilin kendi testing paketi. Ekibinizin zaten kullandığı aracı seçin. Asıl önemli olan, üzerinde çalıştığınız modülün testlerinin birkaç saniyede bitmesi; izleme modu (watch) ya da testleri editörden tek tuşla yeniden çalıştıran bir kısayol bunu kolaylaştırır.

Ön yüz (frontend) kodunda TDD yapılır mı?

Davranış için evet. Bileşeni render edin, kullanıcının yapacağı gibi üzerinde işlem yapın (alana yazın, butona tıklayın) ve ekranda ne çıktığını ya da hangi isteğin gittiğini doğrulayın. React, Vue ve düz DOM testlerinde yaygın kullanılan Testing Library, öğeleri kullanıcının ya da ekran okuyucunun algıladığı gibi rolü ve etiketiyle bulmayı önerir. Böyle yazılan testler CSS sınıflarına bağlı olmadığı için görünüm değiştiğinde kırılmaz. Yerleşim ve görsel ayrıntılar için gözle ya da ekran görüntüsü testleriyle bakmak yine daha iyidir.

Testi az olan ama değişmeye devam etmesi gereken bir kod tabanınız varsa bize yazın, nereden başlanacağına birlikte bakalım.

İlgili Makaleler

18 Mayıs 2026

İnsan Kaynakları Yazılımı Seçerken Nelere Bakmalı?

İK yazılımı özlük, izin, puantaj ve bordroyu tek kayıtta toplar. Türkiye'de seçerken SGK bildirimlerini, mevzuat güncellemelerini, izin kurallarını ve KVKK tarafını kendi senaryolarınızla sınayın.

Devamını Oku: İnsan Kaynakları Yazılımı Seçerken Nelere Bakmalı?
16 Mayıs 2026

Lojistik Yazılımı: WMS mi, TMS mi, Hangisi Önce?

Lojistik yazılımı tek bir ürün değil. Hangi işletmeye WMS, hangisine TMS gerektiğini, e-İrsaliye ve U-ETDS'nin bu akışta nerede devreye girdiğini anlatıyoruz.

Devamını Oku: Lojistik Yazılımı: WMS mi, TMS mi, Hangisi Önce?
2 Mart 2026

Agile Scrum Metodolojisi: Roller, Etkinlikler ve İki Haftalık Sprint

Agile değerleri tanımlar, Scrum bu değerleri uygulamanın en bilinen çerçevesidir. Scrum'ı 2020 kılavuzuna göre, iki haftalık bir sprint ve örnek bir Bitti Tanımı üzerinden anlatıyoruz.

Devamını Oku: Agile Scrum Metodolojisi: Roller, Etkinlikler ve İki Haftalık Sprint